Darmowa zupa

W listopadowy wieczór je się pałeczkami

2011-11-29T20:11:00.001+01:00

Fakt pierwszy: od prawie dwóch tygodni nie mogę się pozbyć kataru. Fakt drugi: jestem na diecie. Fakt trzeci: nie chce mi się gotować.

Fakt pierwszy + fakt drugi + fakt trzeci =

Wymieszaj:

dwie garści miksu sałat z rucolą z Biedronki
pół posiekanego mango
pół posiekanej papryki
dwa ogórki kiszone
trzy łyżki marynowanego imbiru (tego od sushi)
łyżkę oliwy z oliwek

Uwielbiam połączenie mango i imbiru. Zawsze.

Jedyny, najlepszy, oryginalny przepis na gorącą czekoladę.

2011-08-01T12:01:00.001+02:00

Nie śpij trzy dni.
Półprzytomna kup czekoladę Magnetic w Biedronce.
Wróć do domu i idź spać.
Wstań rano i nie wychodząc z łóżka włącz laptopa.
Pracuj przez dwie godziny.
Sięgnij po zasilacz.
Udawaj zaskoczenie widząc stopioną tabliczkę czekolady tuż obok zasilacza.
Otwórz i skonsumuj przy pomocy palców, koniecznie mażąc całą buzię.

Czas zostać regularną kontrybutorką Lifehackera.

Zupa krem z sałaty

2011-07-04T22:31:00.001+02:00

Tak, to jest wpis o kremie z sałaty. Z SAŁATY, dobrze przeczytałaś.

Trochę nie chce mi się wierzyć, że tego przepisu tu nie umieściłam. Pierwszy raz zupę z sałaty zrobiłam lata temu, gdy znaleźliśmy na Szembeku kilka skrzynek różnych liści. Pamiętam, jak w drodze do domu rozdawaliśmy je ludziom na ulicy, a i tak mimo tego przez najbliższy tydzień byłam na diecie zielonolistnej (well, okazyjnie karbowanej). Do dziś byłam święcie przekonana, że przepis tu jest - moje zdziwienie jego brakiem, gdy postanowiłam dziś zjeść krem na obiad, było, no, niemałe.

Niedobrze nie spisywać przepisów od razu. Nawet potrawy, które robi się regularnie, od lat, warto mieć spisane. Dzięki temu w dni takie, jak ten, gdy umysł płata figle tak samo, jak słońce, nie trzeba się tyle zastanawiać, czy sałatę miksuje się przed, czy po, ile ząbków czosnku na litr wody, oraz jak długo to cholerstwo stygnie.

Na szczęście poczytałam jakieś przepisy w Internecie, ale wszystkie na śmietanie i ze śmieszną ilością sałaty (cztery liście sałaty? poważnie? ja robiłam z trzech główek!). Ponieważ tu, gdzie mieszkam, jest frigańska posucha i moje zdobycze ograniczają się do szczypiorku, to zamiast trzech główek sałaty, jak w oryginale (tyle pamiętam), będzie jedna. Matematyko, chroń mnie i mój żołądek w trakcie wyliczeń.

Kremowa zupa z sałaty

Składniki:
1 cebula
2 ugotowane ziemniaki
2/3 główki sałaty lodowej
pieprz, czosnek suszony
sos sojowy lub sól
1/3 łyżeczki cukru
kilka łyżek mleka sojowego (idealnie: waniliowego)
oliwa/olej do smażenia
2/3 litra wrzątku

Obrałam i posiekałam cebulę, a następnie zeszkliłam ją w garnku. Po ok. trzech minutach wrzuciłam na wierzch posiekaną sałatę i pokrojone ziemniaki, docisnęłam i przykryłam garnek. Wstawiłam wodę w czajniku. Przez kolejne pięć minut mieszałam i dociskałam sałatę, aby wszystko w miarę równo się podsmażyło. Po tym czasie zalałam warzywa wrzątkiem, dodałam cukru, czosnku, pieprzu i sosu sojowego.

Gotowałam pod przykryciem przez kwadrans, potem odcedziłam nad garnkiem i zmiksowałam na gładką masę. Z powrotem wstawiłam na mały ogień i dolałam powoli odcedzony wcześniej wywar, aż do momentu uzyskania satysfakcjonującej mnie kremowej konsystencji.

Po kolejnych dziesięciu minutach zupa była gotowa. Wystarczyło przelać do talerza, wlać kilka łyżek mleka sojowego, posypać natką pietruszki, i gotowe!

Refleks szachisty

2011-06-17T00:13:00.000+02:00

Przeglądam sobie zdjęcia na dysku w trybie nostalgicznym, wtem uderzają mnie wspomnienia z pikniku, na którym byłam 3 miesiące temu. Piknik jak piknik, przynosi się zawsze dobrze rzeczy, tak też zrobiłam wtedy.

Było zimno i mokro, więc siedzieliśmy na ławeczce, zamiast na kocyku.

Oto i dowód, że były dobre rzeczy:

Oto i przepis.
Cytrynowa sałatka z czerwonej kapusty

Składniki:

1/3 główki niedużej czerwonej kapusty
1 jabłko
1/2 marchewki
2 łyżki słonecznika
pół główki sałaty lodowej
1/2 cebuli
1 cytryna
2 łyżeczki musztardy - sarepskiej lub rosyjskiej, dla tych, co lubią mocne wrażenia
oliwa z oliwek

Wszystko umyłam, cytrynę spażyłam. Pokroiłam cebulę i wrzuciłam do woka. Gdy czekałam, aż się zeszkli, posiekałam kapustę. Wrzuciłam do cebuli i wymieszałam, przykryłam wok. Pokroiłam jabłko, starłam na tarce marchewkę - dorzuciłam po ok 4 minutach i zamieszałam. Dwie-trzy minuty później zdjęłam z ognia, bo nie lubię, gdy wszystkie warzywa są "rozsmażone". :)

Sałatę porwałam i ułożyłam w pojemniku. Gdy czekałam, aż zawartość woka przestygnie nieco, starłam skórkę cytryny i wycisnęłam ją. Sok i skórkę wymieszałam z musztardą, oliwą i dwoma łyżkami wody.

Wrzuciłam zawartość woka na sałatę i polałam sosem z cytryny i musztardy. Ach, te piękne, nasycone kolory, cudo! Posypałam słonecznikiem. Przegryzało się ponad godzinę i przegryzione smakuje wybornie.

Miło się jadło tak kolorową potrawę o tamtej porze roku. :)

Przepisu na babeczki nie pamiętam - improwizowałam. Z tego co widzę, w środku był świeży imbir, sezam i rodzynki. Może nawet ananas (zaprawdę, połączenie świeżego imbiru i świeżego ananasa w babeczkach jest strzałem w dziesiątkę!).

A oto zadowolenie. :)

Ekologiczne produkty ze śmietnika.

2011-03-11T20:12:00.000+01:00

Znajomi znaleźli w śmietniku za Almą mnóstwo puszek z Pepsi i 7up oraz trochę słoików z żywnością ekologiczną. Dostałam ekologiczny chutney z mango, delikatnie przeterminowany, ale zjadłam - na dowód zdjęcia - oraz przeżyłam - na dowód ten oto wpis.

Spaghetti z cieciorką i chutneyem z mango

Składniki:

porcja ugotowanego makaronu spaghetti
trzy garści ugotowanej ciecierzycy
i strąk selera naciowego
pół cebuli
10 łyżek mleka ryżowego
1 łyżka chutney z mango
łyżeczka curry

Ciecierzycę namoczyłam rano. Po około pięciu godzinach wstawiłam ją na godzinę do gotowania w nieosolonej wodzie - osobom korzystającym z soli proponuję jednak wodę osolić, smak ugotowanej ciecierzycy może okazać się zbyt delikatny. ;)

W trakcie przygotowywania makaronu umyłam i pokroiłam cebulę i seler naciowy. Wstyd się przyznać, ale zamierzałam dodać jeszcze pół marchewki, jednak wypadło mi to z głowy. Wrzuciłam warzywa i cieciorkę na kilka łyżek oleju i posypałam szczodrze curry.

Po około 4 minutach dodałam chutney i mleko ryżowe, dokładnie wymieszałam. Smażyłam jeszcze mniej więcej 6-8 minut. Podałam z kiełkami rzodkiewki. Było bardziej słodkie, niż ostre, dlatego w mojej opinii ostry smak rzodkiewki dobrze wszystko uzupełniał.

Ciasto jabłkowe z migdałami i czekoladą

2011-02-03T20:46:00.000+01:00

Hej, chyba w końcu umiem piec! Zrobiłam wczoraj (podobno) dobre ciasto w elektrycznym piekarniku, który widziałam po raz pierwszy w życiu. I przeżyłam, przez co mogę zdradzić tu swój przepis.

Nie mam pojęcia, jak nazwać ten, yyy, wypiek, więc propozycje mile widziane!

Składniki:

3 szklanki mąki (+ ok. 1/2 dodana w trakcie wyrabiania ciasta)
1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia
1/2 szklanki cukru
szczypta soli
1 łyżka imbiru w proszku
3 łyżki siemienia lnianego
8 łyżek oliwy
1 małe opakowanie migdałów blanszowanych
1/2 tabliczki czekolady gorzkiej
2 starte jabłka
1 szklanka mleka sojowego (+ ok. 1/3 - 1/2 dodana w trakcie wyrabiania ciasta)

W dużej misce połączyłam mąkę, cukier, proszek do pieczenia, sól, siemię lniane i imbir, a następnie wymieszałam. Migdały i czekoladę posiekałam, dodałam do suchych składników. Wlałam mleko, oliwę i wrzuciłam jabłka. Zakasałam rękawy i wyrabiałam ciasto, dodając w trakcie podaną wyżej w nawiasach ilość mleka i mąki.

Surowe ciasto powinno mieć gęstą, kleistą konsystencję. Wyłożyłam je na posmarowaną oliwą i posypaną mąką blachę na grubość kilku centymetrów (duża blacha) i wstawiłam do piekarnika.

Piekłam dokładnie 55 minut. Temperatura oscylowała między 230 a 200 stopni - wszystko dzięki moim napadom naprzemiennego stresu: "za niska temperatura da zakalec" vs "za wysoka temperatura mi wszystko spali".

No ale udało się! Myślę, że gdybym wycisnęła wcześniej sok z tartych jabłek, byłoby lepsze.

I tradycyjnie już, beznadziejna fota:

Niedziela z selerem

2011-02-02T23:36:00.002+01:00

Kolejny post - kolejna porcja okropności. :) Tym razem w roli głównej seler naciowy, który, jak potwierdzą współlokatorzy, jest ostatnio moim najulubieńszym warzywem. Choć jak tak myślę, to z goframi cebulowymi jedzonymi z dżemem truskawkowym sałatka z selera nie wygra...

Niedzielna sałatka selerowa

Składniki:
2 łodygi selera naciowego
garść moreli suszonych
gruby plaster świeżego ananasa (z puszki też może być, wtedy dwa plasterki)
1 kiwi
5 pomidorków koktajlowych (lub pół zwykłego)
opcja: łyżka mleka kokosowego

Wszystko umyłam, obrałam kiwi, i pokroiłam drobno, najdrobniej morele. Nie dodałam mleka kokosowego, ale całym sercem wierzę, że z mlekiem kokosowym byłoby przeidealne. :)

Zdrowe, smaczne, lekko kwaskowate i sycące. Seler naciowy FTW!

Nie, nie jestem w ciąży. :)

2011-01-05T11:31:00.000+01:00

Postanowiłam sobie umilić ciężką pracę i wrzucić tutaj szybki przepis na częste ostatnio u mnie ohydne żarcie. Tak przynajmniej mówią mi znajomi - że moje kombinacje, o których informuję na Facebooku, brzmią konwulsyjnie (nie widzę nic dziwnego w gofrach cynamonowych spożywanych z marynowanym imbirem, heloł?). Tym niemniej, wszystkiego najlepszego z okazji nowego roku, oto ohydna ale bardzo smaczna sałatka!

Kwaśna ohyda marchewkowa (1 porcja)

2 marchewki
łyżka sezamu
łyżka soku z cytryny
chilli w proszku
pół cebuli
obfita garść suszonych śliwek

Wstawiam dwie szklanki wody. Gdy woda się podgrzewa, myję i kroję marchew najpierw w plastry, a następnie w połówki plastrów. Wrzucam je do wody i gotuję 2-3 minuty od momentu wrzenia wody. W międzyczasie na suchej patelni prażę sezam. Siekam cebulę i kroję na pół suszone śliwki.

Marchew odcedzam i wrzucam do miski. Posypuję sezamem, dodaję sok z cytryny, cebulę, suszone śliwki. Delikatnie posypuję chilli i dokładnie wszystko mieszam.

Połączenie suszonych śliwek i słodkie, surowej cebuli - bezcenne!

Myślę również, że chilli mogłam sobie odpuścić. Cebula robi robotę.

Jadłam powyższe z ryżem brązowym i duszonym jarmużem. Ponieważ było już ciemno a zdjęcia mogę robić tylko Ericssonem, nie mam żadnego, które wyglądało wystarczająco wyraźnie, aby je opublikować.

Ciasto w miasto II i jarmuż

2010-11-22T17:50:00.000+01:00

Spostrzegłam się właśnie, że poprzednim wpisem na blogu była reklama pierwszej edycji Ciasto w miasto. Chciałabym napisać, że zrobiło mi się w tym momencie bardzo wstyd, ale niestety nie jestem w stanie. Przepraszam. ;)

Na pocieszenie chciałam dorzucić prosty przepis na jarmuż duszony z ziemniakami. Przepis niestety bez zdjęcia, za to na jedną osobę. Studenci, możecie słać podziękowania.

Ziemniaki z jarmużem

5 średniej wielkości ziemniaków
4 liście jarmużu
mała cebula
mieszanka ziół: curry, majeranek, bazylia, cząber, przyprawa do kurczaka, czosnek
szczypta soli
sekretny składnik

Ziemniaki wyszorowałam i pokroiłam w kostkę. Wstawiłam na palnik garnek nieskromnie zalany oliwą, do kŧórej dodałam wszystkie zioła i mieszałam przez około minutę. Następnie wrzuciłam na to posiekaną cebulkę, a po chwili ziemniaki i gdy zaczęły przywierać, zalałam odrobiną wody i przykryłam, aby się poddusiły. W międzyczasie umyłam i pokroiłam jarmuż. Gdy ziemniaki zmiękły, dodałam jarmuż, sól i wymieszałam. Woda nie do końca odparowała, więc zdjęłam pokrywkę.

Dodałam kilka łyżek mojego sekretnego składnika - czyli mleka sojowego o smaku waniliowym - i po wymieszaniu zjadam wszystko. Naprawdę dobra potrawa na pierwsze spotkanie z jarmużem.

Na nic bardziej wyszukanego nie mam w tej chwili czasu. :)

Ciasto w miasto!

2010-08-23T10:03:00.002+02:00

Każdy z nas kocha ciasta i ciasteczka. Wszyscy chcemy pomagać zwierzętom. Najedz się do syta słodkościami i pozwól w ten sposób Fundacji Viva! dalej pomagać zwierzętom.

Już 29 sierpnia dzięki uprzejmości warszawskiej Klubojadalni Eufemia będziecie mogli na własne oczy zobaczyć, a co ważniejsze - na własnych kubkach smakowych przekonać się, jak smaczne mogą być wypieki w 100% roślinne. Większość mięsa, jaj i mleka pochodzi z okrutnego chowu przemysłowego. Że można zjeść smaczny bezmięsny obiad - to wie każdy. Ale bez jaj i puszyście, bez mleka i kremowo, kto to widział?

Uchylamy rąbka tajemnicy! Kto ma ochotę na inspirowane kuchnią indyjską muffiny imbirowo-jagodowe, słodkie i tłuste karaibskie ciasto kokosowe lub klasyczne i kochane ciasteczka czekoladowe? A może elegancki, bezmleczny tort z kremem waniliowym i świeżymi owocami? Weganie upieką wszystko!

16 - 20 - wielkie obżarstwo i gry zespołowe, gra Full Tandeta Soundsystem
20 - 20.30 - Chów przemysłowy śmierdzi - jak to było w zeszłym roku?
20.30 - film “Królestwo spokoju”

Całkowity dochód ze sprzedaży smakołyków zostanie przeznaczony na prowadzenie kampanii Fundacji Viva! - Chów przemysłowy śmierdzi.

Gdzie? Klubojadalnia Eufemia, Krakowskie Przedmieście 5 (podziemia ASP)
Kiedy? 29 sierpnia (niedziela), godz. 16-22

Chcesz upiec coś wegańskiego na sprzedaż? Skontaktuj się z nami, pisząc na marta AT viva.org.pl

Naleśniki (prawie) idealne

2010-06-11T18:14:00.004+02:00

Rok 2011 jeszcze nie nastał, a na blogu pojawił się nowy wpis. Zaskakuje mnie moja sumienność, szkoda tylko, że na innych polach tak dobrze mi nie idzie. Mimo wszystko przyznam, że mnie te częste wpisy cieszą, bo czuję się zachęcona do przygotowywania bardziej wyszukanych niż zwykły makaron z sosem posiłków. Dziś zaszaleliśmy i dosłownie przed chwilą skończyliśmy pochłaniać naleśniki amerykańskie ze śmietaną sojową i borówkami. Niby nieco oklepane, ale dla mnie wyjątkowe, wziąwszy pod uwagę fakt, że nie jestem w stanie sobie przypomnieć, ile lat temu ostatni raz jadłam borówki.

Każdy ma swój ulubiony przepis na klasyczne naleśniki. Ja np. nigdy nie dodaję do ciasta tłuszczu, bo uważam to za zbędne i lubię, gdy naleśniki są leciutkie i cieniutkie. Z naleśnikami amerykańskimi jest już nieco trudniej. Do niedawna stosowałam prosty przepis: szklanka mąki, szklanka mleka waniliowego, cukier, 2 łyżeczki proszku do pieczenia, i już. Mam już jednak dosyć słodkiego ciasta naleśnikowego - wolę, aby smak słodki lub słony nadawało cokolwiek, co się pomiędzy naleśnikami znajdzie. Ponieważ mam straszną ochotę zrobić wszystkie przepisy z "Vegan Brunch" na raz (w oczekiwaniu aż ta pozycja znajdzie się w mojej skrzynce pocztowej), sięgnęłam do książki szukając przepisu na klasyczne pancakes. Znalazłam, nawet nie klasyczne, ale idealne: Perfect Pancakes. Oto i one:

Składniki (na 6-7 naleśników o średnicy 15-20 cm):

1 1/3 szklanki mąki
1 szklanka waniliowego mleka sojowego z Biedronki
1/4 szklanki wody
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 1/3 łyżki melasy z trzciny cukrowej
1/2 łyżeczki soli
2 łyżki oliwy z oliwek

W oryginale zamiast oliwy z oliwek był olej z canoli, mleko sojowe lub ryżowe naturalne, syrop klonowy zamiast melasy i aromat waniliowy. Ponieważ mleka smakowe są z cukrem, zmniejszyłam ilość melasy. Oliwa z oliwek, tak jak sądziłam, okazała się zbędna - jestem pewna, pomimo tego, że naleśniki wyszły smacznie, że bez oliwy byłyby jeszcze smaczniejsze!

Najpierw wymieszałam wszystkie suche składniki, następnie dodałam wodę, mleko, melasę i olej i mieszałam wszystko aż do momentu, gdy większość grudek zniknie. Smażyłam na rozgrzanej patelni z odrobiną oliwy, wylewając po niecałej łyżce stołowej ciasta i nie rozprowadzając go po całej patelni - przez to naleśniki są grubsze i bardziej puszyste, a o takie właśnie chodzi. Przepis proponował smażenie przez 3 minuty z jednej, 1 minutę z drugiej strony, mi po 3 minutach jednak naleśniki się zbyt mocno brązowiły, skróciłam więc ten czas do mniej więcej 2,5 minuty.

Zostawiłam wszystkie na około kwadrans, aby ostygły. Jeszcze przed rozpoczęciem smażenia śmietana i umyte borówki wylądowały w zamrażalniku. Wydaje mi się, że aż do końca sierpnia większość obiadów będę jeść w formie mrożonej. Śniadania już tak jadam. :) Każde z nas wszamało porcję trzech naleśników, przełożonych śmietaną i borówkami oraz delikatnie oprószonych cukrem pudrem. Nie za słodkie, nie za zamulające, pyszny lekki obiad na dzień taki, jak ten (w mniej upalne dni również na śniadanie!) Oczywiście, jeśli przeżyje się stanie nad rozgrzaną patelnią.

Koniec końców, przepis na naleśniki oceniam na udany, ale nie rewelacyjny - tłuszcz w cieście jak najbardziej zbędny.

Gdy muszę pracować, uaktywniam się na blogu...

2010-06-10T18:18:00.001+02:00

Obiecane wcześniej babeczki, czy jak kto woli, kapkejki. Ładne zdjęcia zawdzięczam aparatowi Eweliny. :)

To były moje pierwsze w życiu babeczki! Miałam w pewnym momencie ochotę wszystkie wyrzucić przez okno, szczególnie te cytrynowe, bo wydawało mi się, że nic nie wyszło tak, jak powinno. Kilka godzin w lodówce, o dziwo, poprawiło konsystencję cytrynowych babeczek, a czekoladowe wyszły po prostu cudownie, choć mogły nieco bardziej wyrosnąć.

Co najważniejsze, wszystkie wszystkim smakowały. Przynajmniej nikt nie powiedział wprost, że były niedobre.

Papilotki są z Marks & Spencer - mają tam przesłodkie, tycie-tycie papilotki do trufli w bardzo rozsądnej cenie, zrobiłam przy ich pomocy babeczki z dekoracją orzechową.

Cytrynowe babeczki

Ciasto:

Składniki i proporcje takie same, jak w przypadku cytrynowego tortu. Jeśli dobrze pamiętam, dodałam nieco więcej mleka i ciasto miało bardziej kremową konsystencję, ale tylko troszkę.

Po przelaniu ciasta do foremek piekłam większe około 20 minut, mniejsze 10-13. Jednakże to bardzo nietypowy (czytaj: stary) piekarnik, warto więc zasugerować się standardową w przepisach na babeczki temperaturą 180 stopni C i czasem pieczenia 15-18 minut (w przypadku większych babeczek).

Dekoracja:

Orzechowa

Każdą babeczkę posmarowałam obficie masłem orzechowym i udekorowałam wisienką z domowej konfitury.

Kokosowa

Najpierw potraktowałam blenderem w wąskiej szklance wiórki kokosowe (2/3 szklanki) - potrzeba na to cierpliwości, ale warto, bo inaczej krem nie będzie miał, cóż, konsystencji kremu. Następnie utarłam pół opakowania margaryny sojowej z cukrem (2-4 łyżki, już nie pamiętam), na końcu dodając wiórki. Całość włożyłam do lodówki na 2 godziny. Konsystencja kremu taka, jak należy!

Różowa

Ten krem przyprawił mnie o kilka siwych włosów! Robiłam go praktycznie tuż przed przyjściem Kuby i nic nie szło tak, jak powinno! Najpierw okazało się, że śmietana NaturSoya wcale się nie chce ubijać, dodawałam więc po kolei margarynę sojową, cukier i agar. Pewnie dodałabym tonę budyniu, gdybym miała, i zniszczyła delikatny smak śmietany. Na szczęście budyniu zabrakło a godzina w lodówce spowodowała, że krem zgęstiał, choć do konsystencji bitej śmietany nieco mu zabrakło. Różowy kolor krem zawdzięcza barwnikowi - ekstraktowi z buraka. Na opakowanie śmietany sojowej zużyłam 6 łyżek cukru, gruby plaster margaryny i 2-3 bardzo obfite szczypty agaru. Miksowałam wszystko w sumie z 10 minut, przepełniona desperacją. Na wierzchu kolorowa posypka bodajże Oetkera (zazwyczaj nie używam tej firmy, ale innej w sklepie nie było).

Ten sam krem oraz migdały posłużyły mi do dekoracji babeczek czekoladowych.

Czekoladowe babeczki

Przepis na ciasto wzięłam stąd, lekko go modyfikując - nie dodawałam aromatu migdałowego ani waniliowego lecz wyłącznie pomarańczowy, dodałam zwykłego oleju a nie z canoli, no i zwykłego octu (zarzekłam się kiedyś, że zwykłego octu dotykać nie będę, no ale czasu było mało i wzięłam to, co było pod ręką - dla jednej łyżeczki od herbaty nie będę przecież kupować całej butelki octu, tym bardziej, że pół stoi sobie w mojej lodówce 15 minut stąd, w naszym mieszkaniu).

Składniki:
1 szklanka mleka sojowego
1 łyżeczka octu
3/4 szklanki cukru brązowego
1/3 szklanki oleju
1 1/2 łyżeczki zapachu pomarańczowego
1 szklanka mąki
1/3 szklanki kakao
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki soli

Przygotowanie:

Najpierw w jednej misce wymieszałam mleko sojowe z octem. Następnie dodałam cukier, olej i zapachy i energicznie mieszałam, aż wszystko zacznie się pienić.

W drugiej misce wymieszałam ze sobą suche składniki, następnie w 3-4 porcjach dodałam je do mokrych składników i ubijałam do uzyskania w miarę gładkiej masy. Ciasto powinno mieć konsystencję pomiędzy kremem a surowym ciastem naleśnikowym, taki budyń.

Wylałam ciasto do foremek, wypełniając je na 3/4 wysokości i piekłam w dobrze rozgrzanym piekarniku. Nawet zmieściłam się w zalecanych w przepisie 20 minutach!

Po wyjęciu z piekarnika, babeczki powinny mieć lekko sprężystą konsystencję. Odstawiłam je na parapet i zostawiłam na półtorej godziny, aby ostygły, a następnie udekorowałam.

To tyle. Następny wpis pewnie w sierpniu 2011 roku, jak znam życie. :)

Wiosenny brunch

2010-06-09T17:42:00.005+02:00

Jestem rannym ptaszkiem, przynajmniej przez większość swojego życia byłam. Dziś na przykład wstałam o 3 nad ranem, dwie godziny spędziłam w Internecie, później wzięłam kąpiel, położyłam sobie wszystkie rodzaje maseczek, zrobiłam pranie, posprzątałam trochę kuchnię i zasnęłam na trzy godziny. Obudziłam się mega głodna, a Kuba - który rannym ptaszkiem nigdy nie był - oczywiście jeszcze spał, gdyż położył się spać mniej więcej wtedy, gdy ja wstałam. Ponieważ zbliża się deadline na oddanie tłumaczenia książki, które mi zlecono, a jestem - nie owijając w bawełnę - w ciemnej dupie, logiczne, że będę robić wszystko, tylko nie to, co powinnam. Dlatego też postanowiłam przygotować, po raz drugi w swoim życiu, jakiś smaczny brunch (jako ranny ptaszek brunchy nie uznaję) - ostatnie kilka dni spędziliśmy o suchym chlebie i równie suchym tofu (długa historia, mam nadzieję, że Kuba napisze niedługo kilka słów na ten temat) i łakniemy świeżych warzyw i owoców! Mamy również pełną lodówkę niemieckiego tofu i seitanu (o czym Kuba również napisze), które długo nie wytrzyma i musimy to wszystko skonsumować.

Po inspirację sięgnęłam do "Vegan Brunch" Isy Chandry Moskowitz i wybrałam dwa przepisy, które nieco zaadaptowałam. Tofucznica - ponieważ w lodówce pręży się (a raczej schnie) tofu, banana rabanada (bo mamy mnóstwo suchego chleba) oraz, już nie z książki, odświeżająca sałata. Do tego domowa lemoniada.

Wszystkie składniki na dwuosobowy, nie zapychający posiłek. Nam zostało trochę sałaty i tofucznicy na później, które właśnie dojadam zawinięte we wrapa. Banana rabanada nie miała tego szczęścia. :)

Wiosenna tofucznica

Składniki:

1 opakowanie tofu naturalnego (ok 300 g)

pół szklanki wody

średniej wielkości pomidor

garść rzodkiewek

dwa ząbki czosnku

łyżeczka kurkumy

łyżeczka kolendry

łyżeczka bazylii

szczypta soli

łyżka oliwy do smażenia

pół awokado do przybrania

Tofu otwieramy i odsączamy. Nasze niemieckie było przesuszone, więc musiałam dodać do niego na patelni wody. Chodzi o to, aby tofu po wrzuceniu na patelnię nie pływało we własnym sosie, ale zarazem aby nie było suche. Konsystencją na patelni powinno przypominać ściętą jajecznicę.

Zanim jednak wrzucimy na patelnię tofu, rozgrzewamy ją, wlewamy oliwę i smażymy przez około minutę posiekany czosnek. Następnie wrzucamy tofu, rozkruszając je nad patelnią. Przy pomocy szpatułki siekamy większe kawałki i smażymy, od czasu do czasu mieszając, przez 7-10 minut - aż do zrumienienia tofu. Jeśli będzie zbyt suche, dodajemy odrobinę wody i mieszamy.

Gdy czekamy na tofu, myjemy warzywa i kroimy je drobno. Następnie do niedużej miseczki czy szklanki wsypujemy przyprawy i mieszamy, na koniec dodając 1/3 szklanki wody. Gdy tofu będzie rumiane, zalewamy je tak przygotowaną miksturą i mieszamy dokładnie. Po kolejnej minucie dorzucamy warzywa i mieszamy. Po 2-3 minutach powinno być gotowe.

Tofucznicę podajemy przybraną plasterkami awokado - smakuje wybornie! - oraz z lekką sałatą.

Sałata z pomarańczą

Składniki:

4 duże liście sałaty lodowej

1 duża pomarańcza

Sałatę i pomarańczę myjemy. Pomarańczę obieramy a następnie wszystko rozrywamy na cząstki i mieszamy. Odstawiamy "do przegryzienia" na kwadrans. Smakuje fantastycznie bez żadnych przypraw - można oczywiście dodać do niej pomidora i cukinię, cebula też dałaby radę, oraz przyrządzić sos vinegret, ale nie robiłam tego, gdyż uznałam, że tofucznica jest wystarczająco mocno aromatyczna i nie ma takiej potrzeby.

Banana rabanada

Składniki:

2 dojrzałe banany

1 szklanka mleka sojowego naturalnego

łyżeczka aromatu waniliowego

4 łyżeczki zmielonego siemienia lnianego (w młynku lub blenderem w wąskim kubku)

2 łyżeczki kaszy manny

3 łyżki melasy z trzciny cukrowej

3 łyżki miodu wegańskiego (dla osób spoza Torunia i bez cierpliwości do gotowania mleczy np. sztuczny miód firmy Pudliszki)

suche pieczywo - bułki, bagietki, chleb

oliwa do smażenia

truskawki do przybrania

Według "Vegan Brunch" jest to tradycyjne brazylijskie śniadanie. U mnie spełniło funkcję deseru. Wzbogaciłam przepis o polewę z miodu sztucznego i melasy a mąkę kukurydzianą zastąpiłam siemieniem lnianym i kaszką manną (brzmi dziwnie, ale byłam święcie przekonana, że mąkę kukurydzianą mam, i gdy okazało się, że jej nie ma, musiałam zaimprowizować - najpierw dodałam dwie łyżeczki kaszy manny chcąc jakoś zagęścić ciasto, a później oświeciło mnie, że w lodówce stoi jeszcze zmielone siemię lniane, które zostało z ciasteczek orzechowych, zrobionych kiedyś przez Kubę - również wrzucimy przepis!).

Myjemy i obieramy banany. Odmierzamy szklankę mleka sojowego (u mnie szklanki mają 300ml) i mieszamy je z aromatem waniliowym. Do dużej miski wkładamy banany oraz wlewamy 1/3 szklanki mleka, miksujemy. Dolewamy mleka stopniowo i miksujemy na gładką masę. W oryginalnym przepisie było półtorej szklanki mleka na dwa banany, ja zużyłam 3/4 szklanki. Następnie dorzucamy 4 łyżeczki zmielonego siemienia lnianego i dwie łyżeczki kaszy manny, miksujemy.

Suche białe pieczywo (zastanawiam się, czy z razowym byłoby to tak samo smaczne, i nie mogę się zdecydować - będę musiała kiedyś spróbować) kroimy w plasterki o grubości 2-3cm i układamy na dużej tacy, może być też forma do pieczenia. Zalewamy bananami, obracamy, pokrywamy dokładnie masą i odstawiamy na dziesięć minut. Po dziesięciu minutach obracamy na drugą stronę i znów zostawiamy na dziesięć minut.

Rozgrzewamy patelnię na średnim ogniu i smażymy bułeczki na oliwie, 5-7 minut z jednej strony, 3 minuty z drugiej. Układamy usmażone rabanady na dużym talerzu i polewamy melasą i miodem - niedużo, ważne, żeby zaznaczyć ich smak, a nie, żeby chlebek w nich pływał. Mieszamy pół łyżeczki cynamonu, 2/3 łyżeczki kakao i pół łyżeczki mieszanki przypraw korzennych (u mnie kardamon, pieprz czarny, cynamon), następnie posypujemy nimi chlebki. Podajemy z przekrojonymi na pół truskawkami.

Na ciepło smakuje rewelacyjnie, na zimno również dobrze.

Lemoniada

Składniki:

średniej wielkości cytryna

2 łyżki cukru brązowego

1,5 litra wody

Wodę gotujemy i parzymy cytrynę. Następnie kroimy cytrynę w plastry i wrzucamy do dzbanka, usuwając wcześniej wszystkie pestki. Sparzenie cytryny jest bardzo ważne, bo jeśli tego nie zrobimy, całość będzie gorzka. Przy pomocy drewnianej łyżki ugniatamy cytrynę z cukrem a następnie zalewamy litrem gorącej wody. Odstawiamy do wystygnięcia - trochę to trwa, więc warto przygotować ją wcześniej - a gdy ostygnie, wstawiamy na pół godziny do lodówki. Prościej się nie da. :)

PS. Pamiętam o babeczkach i o torcie Kuby, pamiętam! Pewnie wrzucę wszystko pod koniec tygodnia.

Pif-paf!

2010-06-01T11:53:00.004+02:00

Jak wspomniałam we wcześniejszym poście, razem z Olgą (kumpelą od piekarnika) zorganizowałyśmy Kubie urodzinową imprezę-niespodziankę. Znalazło się na niej sporo wegańskich pyszności!

Impreza-niespodzianka to świetny pomysł na prezent urodzinowy - i jeśli wasz/a partner/ka nie jest zbyt ciekawski/a, zorganizowanie nie jest specjalnie trudne. Jeśli udało nam się ukryć wszystko przed Kubą, który jest bardzo mądrym i spostrzegawczym chłopcem, to powinno udać się z każdym. :) Ponieważ Kuba uwielbia westerny, impreza miała charakter kowbojski, teksański, meksykański - po trochu z wszystkiego: stylowe kartonowe kaktusy, piękna gwiazda szeryfa w folii aluminiowej, designerskie kartonowe drzwi do saloonu... miałyśmy w planie jeszcze piniatę z paper mache, ale nie starczyło czasu.

Dekoracja mieszkania nic nas nie kosztowała - kartony walają się wszędzie a folia aluminiowa znajduje się praktycznie w każdej kuchni; w praktycznie każdej szafie rocznika 80-87 znajdzie się jakaś kraciasta koszula - wiadomo... natomiast każda mama ma płyty Dolly Parton!

Było również żarcie prawdziwych kowbojów - czyli mistrzowski seitan Zuzy, przyrządzone inaczej niż zwykle kotlety sojowe, naczosy, tortille, dużo kukurydzy i fasoli. :) A żeby załagodzić nieco ostrość wszechobecnego sosu tabasco, były babeczki czekoladowe i cytrynowe z różnymi kremami oraz czekoladowo-kokosowy tort z marcepanowym kaktusem (którego zdjęcia, z przejęcia, nie zrobiłam). Dla ochłody - prawdziwa lemoniada (taki ukłon w stronę "Lemoniadowego Joe").

Całe menu było owocem jednej wielkiej improwizacji, a że gonił nas czas, nie zapisałam żadnego przepisu! Nie pamiętam więc na przykład proporcji na tortille... pamiętam jednak, że nie zrobiłyśmy ich w 100% z mąki kukurydzianej, ale mniej więcej pół na pół z mąki pszennej (o konsystencji ciasta na zwykłe naleśniki) - inaczej nie dało rady wyrobić ciasta, bo kukurydza przylepiała się do dna miski i nie chciała rozmieszać!

Pamiętam natomiast kotlety sojowe, pastę fasolową i babeczki (razem z kremami) - dziś wrzucę kotlety i pastę; przepisy proste i krótkie, a jutro wyjeżdżam i z tego powodu mam dużo roboty.

Kotlety sojowe prawdziwego kowboja

Składniki:
opakowanie 100g kotletów sojowych marki Carrefour
marynata Tex-Mex firmy Kamis
szklanka wody
olej do smażenia

Marynatę Tex-Mex otwieramy i wylewamy do dużej miski. Zalewamy szklanką wody i dokładnie mieszamy. Następnie wrzucamy kotlety sojowe i staramy się tak je ułożyć, aby wszystkie były w marynacie. Ponieważ kotlety zawsze wypływają, warto wykorzystać patent z kiszenia ogórków - położyć na nich talerz pasujący obwodem do miski i go obciążyć. Kotlety zostawiamy na dwie godziny.

Po tym czasie rozgrzewamy na patelni dużo oleju - mniej, niż przy smażeniu frytek, ale bez szczypania się. :) Na rozgrzany olej wrzucamy 5-6 kotletów i smażymy na złoty kolor z dwóch stron. Uwaga - będą pewnie strzelać.

W ten sam sposób smażymy wszystkie kotlety.

Dobrze smakują w tortilli, z pastą fasolową i sałatą lodową.

Pasta fasolowa

Składniki:
3 szklanki ugotowanej czerwonej fasoli
sos Tabasco
1/3 szklanki oleju lub oliwy z oliwek
3-6 łyżek wody
sól i bazylia do smaku

Przepis tak prosty, że aż głupio mi o nim pisać, ale skoro wspomniałam wcześniej o paście, to powinnam chociaż w skrócie wspomnieć, co to za pasta była.

Wszystkie składniki wrzucamy do miski i miksujemy na gładką masę. Ja dodałam około 10 kropli sosu i Kuba twierdził, że go w ogóle nie czuć. Ale Kuba jest uzależniony od ostrego żarcia i ma wypalone kubki smakowe. ;) Pasta oczywiście nadaję się również na kanapki.

Za zdjęcia dziękuję Ewelinie! Za wegańską masę marcepanową, mąkę kukurydzianą, fairtrade'owy cukier brązowy i najsłodsze na świecie papilotki do babeczek - dzięki ci, Marks&Spencer!

Na osłodzenie po prawie rocznej przerwie :)

2010-05-31T12:15:00.004+02:00

Upiekłam tort na Dzień Matki. Zrodził się w wielkich bólach, ale udało się. Nie mamy piekarnika w domu a kumpela ma stary piekarnik gazowy, który jest całkiem kapryśny – ciasto piekło się więc dwa razy – wieczorem i rano. Próbuję sobie przypomnieć proporcje, bo piekłam je prawie tydzień temu, tak więc do ilości podanych poniżej proszę podejść z dystansem. Co do czasu pieczenia – standardowy, w piekarniku nie działa termometr no i nie liczyłam, ile się piecze. Tak więc trzeba piec na wyczucie. Uważam, pomimo tych trudności, że warto było – ciasto wyszło naprawdę smaczne!

Ciasto cytrynowe

Składniki:
2,5 szklanki mąki
2 szklanki mleka sojowego naturalnego
2 duże cytryny
pół szklanki cukru brązowego
łyżeczka aromatu cytrynowego
pół szklanki oleju
szczypta soli
dwie łyżeczki proszku do pieczenia

Zaczęłam od sparzenia cytryn i starcia skórki. Następnie wymieszałam razem wszystkie suche składniki, na koniec dodając skórkę. Wycisnęłam sok z cytryn do szklanki i dopełniłam do pełna mlekiem sojowym, wlałam do suchych składników. Dodałam drugą szklankę mleka, aromat, olej i wymieszałam. Konsystencja ciasta była gęstawa – nie płynna, ale też nie taka, jak ciasto na pizzę.

Przełożyłam wszystko do wyczesanej formy papierowej w kształcie serca i piekłam, piekłam, poszłam spać, wstałam, piekłam, aż się w końcu upiekło. Gdy ciasto ostygło, ścięłam wierzch na równo, przekroiłam je i wysmarowałam w środku marmoladą. Powinnam była również zwilżyć je nieco herbatą aby było bardziej tortowe, jednak nie pomyślałam o tym. Nie dziwne - żyłam w stresie, mając na głowie jeszcze urodzinowe przyjęcie-niespodziankę dla Kuby, tak więc czuję się w pełni usprawiedliwiona.

Następnie rozwałkowałam (no dobra, Kubuś rozwałkował) 200g lukru plastycznego i pokryłam nim torcik, na koniec udekorowałam, jak widać na załączonym zdjęciu.

Ciasto mamie smakowało. :)

Zdjęcie z komórki, przepraszam za jakość.

PS. Nie ma w nim nic freegańskiego – poza piekarnikiem, ale jest w 100% DIY – gdy mama je zobaczyła, spytała się, gdzie je kupiłam :) - miły komplement, nieprawdaż?

koktajl mleczny

2009-06-19T18:25:00.003+02:00

Po pierwsze - dawno nie pisałem na blogu - znaczy ja, Kuba, nie Marta, więc tak trochę chciałem się przywitać - witam.
Po drugie - koktajl taki niby mleczny, ale oczywiście wegański. Jakiś czas temu na spotkaniu Inicjatywy Warszawskiej pewien typ zapodał podobny koktajl i nas poczęstował. No i tak wyszło, że jak kupiliśmy nowy blender (tak na marginesie to jest super, zakochałem się w nim od razu i ciągle coś nim miksuję - a to koktajle robię, a to pasty, wczoraj zapodałem falafle) to musieliśmy zrobić sobie podobny.
Co jest potrzebne?
pół kg truskawek
4 duże banany
kilkanaście liści sałaty
migdały (wcześniej namoczone)
Jak robimy?
Migdały po namoczeniu obrać ze skórki (my mieliśmy taką enhanced wersję, która już skórki nie miała, ale pewnie była droższa), zmielić na masę (chyba powinniśmy dodać wtedy nieco wody, żeby się takie mleczko zrobiło, ale ja to olałem). Truskawki, banany i sałatę przykatować blenderem. Potem dodać zmielone migdały i jeszcze trochę miksować. A potem to już tylko przelewać do szklanek i brzuchów!

Grahamowy zakalec truskawkowy.

2009-06-16T21:55:00.006+02:00

Zdrowe, obślizgłe ciasto z truskawkami! Pychotka! ;)

W ciastach z owocami cały myk polega na tym, aby okolica owoca była upieczona i niezbyt mokra. Mi się to udaje losowo. Być może powinnam odsączyć truskawki na jakimś papierze, zamiast zostawiać je same sobie na sitku... nie wiem.

Jak by jednak to ciasto nie wyglądało, nie ma co ukrywać, że było bardzo smaczne. Po pierwsze - niezbyt słodkie. Po drugie - kruchawe ciasto tworzyło fajne połączenie z miękkimi truskawkami. Ciasto piekłam chwilę dłużej, niż powinnam, stąd to zbrązowienie na czubkach. Nie czuć go jednak w ogóle, na szczęście. ;)

Składniki (na tortownicę):

szklanka mąki graham
dwie szklanki zwykłej mąki
2/3 szklanki cukru
2/3 szklanki wody
osiem łyżek oliwy lub oleju
szczypta soli
łyżka proszku do pieczenia
szczypta sody oczyszczonej
dwie łyżki octu (u nas w domu gości jabłkowy)
truskawki - na oko pół kilograma

Przygotowanie:

Dosyć standardowe. ;) Wsypujemy do miski wszystkie suche składniki i mieszamy, następnie dodajemy wodę i oliwę i ugniatamy. Wyrobione ciasto ma kolor ciemnoalabastrowy (z tej okazji chciałabym pozdrowić znajomego eksperta od spraw kolorów, Mariusza C.).

Teraz musimy podzielić ciasto na dwie części. Większość pójdzie na spód, ale część potrzebna będzie do zrobienia tych uroczych paseczków rodem z amerykańskich reklam z gospodyniami domowymi i szarlotkami. Ja robię to tak: rozwałkowuję ciasto, kładę na nim tortownicę (do góry dnem ;) ) i przyciskam. Otrzymuję w ten sposób ładny, a co ważniejsze - RÓWNY spód. Reszta ciasta idzie na wierzch. Można je wałkować lub po prostu formować paski rękami.

Na spód wyrzucamy pokrojone lub całe truskawki. Wstawiamy do rozgrzanego na 200 stopni piekarnika. Pieczemy ok. 35 minut. Ciasto przygotowuje się bardzo szybko, więc piekarnik wstawić można tuż przed rozpoczęciem wyrabiania.

I jak wygląda? ;)

Tydzień z truskawką.

2009-06-15T00:23:00.007+02:00

Tak! Truskawek nigdy za mało! Dlatego właśnie przez cały tydzień jeść będziemy głównie truskawki (i bez ogłaszania tego tygodnia truskawkowym byśmy się tak odżywiali ;)). Postaramy się wyjść poza placek z truskawkami i koktajl (chociaż nie oznacza to, że się u nas nie pojawią). Jest już kilka pomysłów, dlatego zachęcamy do częstego zaglądania. :)

Darmowa rozrywka w Warszawie.

2009-06-14T17:23:00.004+02:00

Warszawianko, Warszawiaku!

Nie kręci was klubbing, a ceny biletów do kina są zbyt wysokie? Rozrywka i kultura to coś więcej, niż siedzenie przed telewizorem?

Ruszył nowy serwis: Warszawa gratis!

Ja jestem nim strasznie zaaferowana. Fajnie, że teraz wszystkie darmowe imprezy w Warszawie są w jednym miejscu. Dodatkowo zachęca prostota i funkcjonalność strony. A sezon ogórkowy zachęcą do częstego korzystania.

Tak więc - do zobaczenia na którejś z imprez. :)

Cukinia dobra być.

2009-06-13T15:24:00.005+02:00

Dziś jest dzień nadrabiania zaległości blogowych. ;)

Świetny pomysł na lunch lub lekki obiad: cukinia i marchew, duszone w sosie sojowym z sezamem i dymką. Bardzo proste w przygotowaniu: wystarczy wszystko umyć, marchew obrać - cukinii nie. Wrzucić na rozgrzany olej garść sezamu, a gdy się lekko podsmaży, dodać marchewkę. Po 2-3 minutach cukinię i dymkę, zalać wodą i sosem sojowym, dodać przyprawy (curry!). Dusić jeszcze kilka minut - tak naprawdę nie ma reguły, ja np. lubię, gdy marchew jest pół-surowa. Pod koniec dodaliśmy jeszcze dosłownie kawałek pomidora. I gotowe. :)

PS. Przeraża mnie to, że większość wrzucanych tu potraw otagowana jest jako "smażone". Musimy nad tym popracować.

This is madness!

2009-05-31T14:24:00.008+02:00

W weekend, z okazji demonstracji i wykładu przeciwko corridzie, odwiedzili nas licznie znajomi, zaprawieni we frigańskich zbiorach. Wczorajszym popołudniem wybrali się na bazar na Wałbrzyskiej oraz naszą najbliższą okolicę i przynieśli masę, MASĘ frykasów, nie tylko do jedzenia.

Od dawna nosiłam się z zamiarem zdobycia skrzydłokwiatów - czytałam, że świetnie oczyszczają powietrze i nadają się do biur, poza tym bardzo lubię te kwiaty. Okazało się, że ktoś postanowił je wyrzucić... a ktoś inny - uratować je i podarować w prezencie. Dziękuję! :)

(w tle kolekcja frigańskich komiksów)

Kolekcja propagandowych pocztówek z lat 60tych? Proszę bardzo. Na odwrocie slogan "Wczasy przywilejem świata pracy". Mam lepszy: Wieczne wakacje przywilejem obiboków. ;)

Lubisz boczniaki? Szparagi? Bakłażana? Ubolewasz nad tym, że są drogie? Idź na bazar w godzinę zamknięcia, a wszystkie skończą na Twoim obiadowym talerzu. Boczniaki i bakłażan w pysznym sosie, z papryką, cebulką, czosnkiem szczypiorkiem i kawałkiem pomidora. Szparagi - w bułce tartej i tofu.

Zjadłabyś deser? Zetrzj marchew, wymieszaj z mąką i cukrem, dolej oleju, nieco wody, wstaw do piekarnika - a po wyjęciu polej polewą z cukru pudru, kakao i wody. Motyla noga, ale to jest pyszne!

Dziś na obiad zupa kalafiorowo-brokułowa. Jutro - może cukinia w cieście naleśnikowym? Zachodzę w głowę, co zrobić z kilku kilogramów ogórków - jakieś pomysły?

Pierwsze truskawki w tym sezonie...

2009-05-23T19:37:00.006+02:00

...Pierwsze świeże truskawki. Na szczęście w zamrażarce mieliśmy przygotowaną paczuszkę "na czarną godzinę", która swoją drogą starczyła nam na kilka godzin i skończyliśmy ją całkiem niedawno.

Kuba odwiedził dzisiaj Szembek i przyniósł sporo smakołyków - w tym jedną z najlepszych rzeczy na świecie, czyli banany z brązową skórką. ;) Z bananów, wspomnianych wcześniej truskawek i polewy czekoladowej Gellwe (wegańska, a jak!) wymodziliśmy minimalistyczny, ale przesmaczny deser:

Dwa banany to nieco za dużo na jedną porcję. ;) Polewa, rozpuszczona w mikrofali, dość szybko gęstnieje. Według mnie (Kuba się z tym nie zgadza) zastygnięta polewa jest jeszcze lepsza, niż ta płynąca; smakuje jak czekolada mleczna. Wszystko się fantastycznie uzupełnia - kwaśne truskawki odświeżają, więc banan nie zamula, a czekolada daje słodycz.

Gdybyśmy mieli blender (popsuł się kilka tygodni temu :(), to pewnie byśmy zrobili z wszystkiego ordynarnego szejka. Brak blendera wymusza kulinarną inwencję. Może to i lepiej? ;)

Cooking clash - zarządziliśmy!

2009-05-17T18:44:00.010+02:00

Na tegorocznym cooking clashu z okazji Ogólnopolskiego Tygodnia Wegetarianizmu we trójkę - razem z koleżanką Kamilą - godnie reprezentowaliśmy Fundację Viva!. Zobaczcie, co Was ominęło. ;) Dla nieszczęśników z innych miast załączamy przepisy na wszystkie pyszności!

KULKI CZEKOLADOWO-OWSIANO-KOKOSOWE

Składniki:

- szklanka płatków owsianych
- 2 wegańskie gorzkie czekolady
- wiórki kokosowe
- ewentualnie łyżka cukru

Przygotowanie:

Płatki owsiane zalej wrzątkiem, odstaw pod przykryciem na kilka minut, aż wchłoną wodę. Czekoladę rozpuść z odrobiną wody i cukrem. Dodaj wilgotne płatki i dokładnie wymieszaj. Gdy masa ostygnie, formuj kulki. Obtocz w wiórkach kokosowych. Najlepiej smakuje po schłodzeniu. W środku kulki można umieścić również np. orzecha bądź rodzynkę.

PIZZA ZE SZPINAKIEM

Składniki:

- mąka pszenna (niecały kilogram na duży placek)
- drożdże
- bazylia
- odrobina cukru brązowego
- oliwa
- szpinak
- czosnek
- oliwki
- parówki sojowe
- przecier pomidorowy

Przygotowanie:

Drożdże rozpuść w odrobinie ciepłej wody z cukrem. Odstaw miskę przykrytą ściereczką na kilka minut. w ciepłe miejsce Następnie przesiej do miski mąkę, dodaj odrobinę soli, dolej oliwy. Wyrabiaj ciasto tak, aby nie kleiło się do rąk (w razie potrzeby dodaj mąki lub wody). Po wyrobieniu odstaw w ciepłe miejsce, aby wyrosło. W międzyczasie wrzuć na patelnię rozdrobniony szpinak z odrobiną oliwy i przeciśniętym czosnkiem. Podduś aby stał się miękki. Na posmarowaną oliwą (można posypać delikatnie bułką tartą) blachę wyłóż ciasto. Na wierzchu rozłóż pokrojone w połówki oliwki, parówki sojowe pokrojone w plasterki (można wcześniej je podsmażyć z ulubionymi przyprawami) oraz szpinak. Piecz przez około 20 minut w piekarniku nagrzanym do 200 st. C. Przecier wymieszaj z bazylią (bądź innymi przyprawami). Można dodać drobno pokrojoną cebulę bądź przeciśnięty czosnek. Pizzę podawać polaną sosem.

PLACUSZKI Z CUKINII Z SOSEM SELEROWYM

Składniki:
- cukinia
- oliwa
- cebula
- mąka pszenna
- sól, pieprz, inne przyprawy
- przecier pomidorowy
- seler (korzeń)

Przygotowanie:

Jeśli cukinia jest młoda, umyć i zetrzeć na grubej tarce jarzynowej. Jeśli jest starsza obrać i usunąć pestki, następnie zetrzeć. Cebulę drobno pokroić. Wymieszać cukinię, cebulę, mąkę i oliwę w misce. Dodać przyprawy (polecamy świeżą bazylię). W razie potrzeby dolać odrobinę wody lub dosypać mąki, tak aby osiągnąć typowo „plackową” konsystencję. Na patelni rozgrzać olej. Placuszki smażyć z obu stron, aż do zrumienienia. Selera obrać, umyć, zetrzeć na grubej tarce jarzynowej. Wrzucić na rozgrzaną oliwę, smażyć do lekkiego zbrązowienia. Dodać przyprawy, zalać przecierem, dusić przez kilka minut pod przykryciem. Można dodać drobno posiekane inne warzywa.

CIASTO KOKOSOWE

Składniki:
- 1,5 szklanki mąki
- 1 szklanka cukru
- wiórki kokosowe
- łyżeczka sody
- aromat migdałowy
- ocet (ok. jednej łyżki)
- olej (ok. sześciu łyżek)

Przygotowanie:

Mieszamy suche składniki (poza wiórkami kokosowymi) widelcem. Po dokładnym wymieszaniu robimy 3 dziurki (wgłębienia) i wlewamy: aromat do jednej, łyżkę octu do drugiej i 6 łyżek oleju do trzeciej. Całość zalewamy szklanką zimnej wody i mieszamy. Następnie dodajemy wiórki kokosowe (ok. szklanki na ciasto, ale może być więcej). Wlewamy do formy (najlepiej, żeby była wyłożona papierem do pieczenia). Pieczemy ok. 40 minut w temperaturze 180-190 st. C. (najlepiej sprawdzić patyczkiem czy upiekło się w środku). Do suchych składników można dodać ok. 2-3 łyżek kawy zbożowej, aby podkreślić smak kokosa i nadać ciastu ciemniejszy odcień.

SAŁATKA Z MIĘSEM SOJOWYM

Składniki:
- opakowanie kotletów sojowych
- sałata lodowa - pomidory
- oliwki - kukurydza
- inne warzywa (według upodobania)
- oliwa z oliwek lub olej

Przygotowanie:
Kotlety ugotuj, odcedź, wystudź. Pokrój w drobne kawałki. Następnie obsmaż na oliwie z przyprawą do kurczaka. Warzywa umyj, pokrój w kawałki odpowiadającej Ci wielkości. Składniki wymieszaj. Sałatkę możesz skropić oliwą z oliwek lub sosem winegret.

P.S. Za zdjęcia dziękujemy mojej mamie. :) - to pisała Marta. :)
P.P.S. Posta wyedytowałem ja - Kuba - dodałem przepis na sałatkę i mała poprawkę w przepisie na ciasto kokosowe, poproszony o to przez Kamilę. Pozdro.

Dekonsumpcja festiwal - 8-10 maja w Warszawie

2009-05-05T14:21:00.003+02:00

Hej!

W ten weekend eFTe zaprasza na festiwal Dekonsumpcja, w trakcie którego odbędzie się wiele ciekawych dyskusji na tematy społeczne oraz warsztatów. Wstęp na wszystko - poza filmami w ramach doc review - bezpłatny. Więcej o festiwalu tu. Poniżej wybór z programu:

SOBOTA , 9.05.09
>>> pl. Defilad (Cafe Kulturalna, Teatr Dramatyczny i Kinoteka)
14-18 Warsztaty Robione Rękami

Zapraszamy na wspólne uczenie się szycia, filcowania, robienia biżuterii i mnóstwa innych przydatnych umiejętności! Przynieś skrawki materiału, plastikowe torebki, stare kolczyki, kapsle i inne skarby - narzędzia i know-how zapewnione:)
a do tego cały dzień:

> Warsztat rowerowy

Wpadajcie ze swoimi jednośladami, będziemy razem naprawiać, uczyć się zmieniania dętek, dokonywać drobnych i większych napraw. Upiększać rowery będziemy w trakcie części “pimp my bike”. A dla gotowych przesiąść się na jedno koło - lekcje jazdy na monocyklu.
> Wystawa Sztuki z Odzysku

NIEDZIELA, 10.05.09
>>> w Cafe Kulturalnej, Teatrze Dramatycznym i Kinotece (pl. Defilad)
16 - 17 Wymienialnia ubrań
Otwórz szeroko szafę i spakuj wszystko, co niepotrzebne (ale nadal w niezłym stanie!). Planowane działy damski, męski i dziecięcy - idzie wiosna, wymień ciuchy na nowe!

16-18 Warsztaty Robione Rękami

Zapraszamy na wspólne uczenie się szycia, filcowania, robienia biżuterii i mnóstwa innych przydatnych umiejętności! Przynieś skrawki materiału, plastikowe torebki, stare kolczyki, kapsle i inne skarby - narzędzia i know-how zapewnione:)
Dyskusje Społeczne:
13:30-15 Miejskie ogrodnictwo

Spotkamy się tam?

Szczypior, mlecz i soda.

2009-03-28T14:45:00.004+01:00

Powiedzmy, że po prostu potrzebowaliśmy przerwy. ;) Czasami tak bywa, że trzeba "zniknąć" i odpocząć. Dziękujemy za wszystkie komentarze, nie ukrywamy, że przyśpieszyły nasz powrót. :)

Nawiązując do komentarza Cepy - poniżej możecie podziwiać domowy szczypiorek, wyhodowany z cebuli. Wiecie, gdy ma się dużo cebuli, nie wszystko można zużyć od razu, i czasami w cieple naszej kuchni cebula kiełkuje. Zamiast ją jeść, wystarczy wsadzić do ziemi i podlewać. Efekty poniżej. :)

Inna ciekawostka - każdy, kto na parapecie hoduje rośliny, ma do czynienia z "chwastami". Ja mam miękkie serce i zamiast je wyrywać, sadzę do doniczek, szczególnie mlecze. Czytałam, że z korzeni mlecza można zrobić kawę - trzeba je prażyć na patelni, a następnie zmielić (jeśli odważymy się spróbować, damy znać). Liście natomiast nadają się do wszelkiego rodzaju sałatek. Ten mlecz jest wybitnie dorodny, więc pewnie stanie się gościem naszego niedzielniego obiadu. :) Na razie nie mogę się zdecydować nad przepisem, podam go jutro, jeśli okaże się smaczny. Oczywiście, miejskich mleczy nie polecam.

Co do pojawiającej się w temacie sody... wstyd się przyznać, ale wszyscy studenci, którzy mają przyjemność mieszkać w akademikach lub po prostu większych studenckich grupach, z pewnością zrozumieją poniższy obrazek. Tak wygląda typowa kuchenka w trakcie sesji poprawkowej lub weekendów, kiedy każdy, kto powinien sprzątać, wyjeżdża do domu:

Radykalne sytuacje wymagają radykalnych rozwiązań! Dlatego sięgnęłam po sodę oczyszczoną, o której wiele czytałam (np. tu i tu). Umycie kuchenki w takim stanie wilgotna gabką z sodą zajęła mi, łącznie z wypolerowaniem do sucha i wyszorowaniem palników, niecałe 10 minut. Nie było nawet tak ciężko, jak przypuszczałam!

No, to Mr. Proper puszczony z torbami. :)

Soda oczyszczona nadaje się również do czyszczenia przypalonyh garnków - wystarczy spaleniznę zasypać na kilka godzin i odstawić, później wszystko schodzi bardzo łatwo. Metoda sprawdzona przez moją mamę i przeze mnie. O innych zastosowaniach możecie poczytać w podanych wyżej linkach.

Pięknie wiosenny dzień dziś, nieprawdaż? :)

PS. Tak, wiem, na srebrnej części palników są plamy. ;) Nic na to nie poradzę, były tam jak się wprowadzaliśmy, jak dotąd niczym nie udało się ich pozbyć.

Ziemia jest okrągła. Dynia też... mniej więcej.

2008-11-02T13:23:00.007+01:00

Gdy pomyślałam o tych wszystkich przepisach na smakołyki z dyni, których ostatnio spróbowałam i którymi chcę się podzielić, uzmysłowiłam sobie, że ten blog ma już ponad rok. Niecałe 30 postów na jakieś 55 tygodni... mogło być lepiej. Sentymenty jednak na bok! Tak jak i rok temu, tak i w tym roku odbył się Wieczór Wszystkich Zjedzonych. A co on oznacza? Kilkanaście kilogramów dyni do zjedzenia! (relacja z WWZ tu, tu i tu.)

Postanowiłam zacząć prezentację możliwości kulinarnych tegoż owocu od obiadu z dynią w roli głównej. Danie jest bardzo proste i szybkie, nadaje się zarówno do spożywania samodzielnie, jak i np. z ryżem czy makaronem (spaghetti!).

Dynia duszona / leczo z dyni

Składniki (na jedną-dwie osoby):

miska pokrojonej w kostkę albo plasterki dyni
pół cebuli
pół papryki
przecier pomidorowy (wedle uznania)
sól, garam masala, tymianek, ostra papryka - to nasze przyprawowe faworyty
oliwa z oliwek

Przygotowanie:
Rozgrzewamy oliwę i wrzucamy posiekaną cebulę, smażymy na średnim ogniu co pewien czas mieszając. Po 2-3 minutach dodajemy paprykę, mieszamy. Przykrywamy patelnię i dusimy przez następne 5 minut, po czym wrzucamy dynię oraz przyprawy, dalej dusząc. My za pierwszym razem zjedliśmy danie z garam masala i ostrą papryką, za drugim natomiast z garam masala i tymiankiem. Po 7-8 minutach zalewamy przecierem pomidorowym i ewentualnie dodajemy jeszcze szczyptę albo dwie soli - w tym momencie można już odkryć patelnię. Jeszcze 3 minuty i gotowe!

Tak wygląda jeszcze na patelni...

...a tak na talerzu, z tofuburgerem.

Smacznego! :)

Nowe odkrycia w Internecie.

2008-11-01T22:42:00.004+01:00

Ten wpis jeszcze nie do końca kulinarny, ale ponieważ marnuję cały dzisiejszy dzień w Internecie (z przerwami na kucharzenie, ale o tym już raczej jutro), to poczułam potrzebę uspokojenia własnego sumienia i zebrania wszystkich ciekawszych rzeczy, jakie dzisiaj widziałam, w jedno miejsce.

Forum dla oszczędnych - można znaleźć ciekawe rady odnośnie oszczędzania prądu czy wody, planowania wydatków oraz kuchennych trików na wykorzystywanie wszystkiego, co się kupi (Amerykanie wyrzucają około 50% jedzenia, które kupują... Polacy nieco mniej, ale czy tak powinno być?). Jest również temat o taniej (nie mylić z bezwartościowej) kulturze, czyli o odkrywaniu uroków okolicznych domów kultury. Do niedawna były poniedziałki za 5zł w kinie Luna, ale jak wiadomo, Lunę zamknięto, więc jakoś inaczej radzić sobie trzeba w mieście, w którym bilet *studencki* na interesujące przedstawienie w trakcie festiwalu teatralnego kosztuje 120zł...

Zapiski frugalistki - blog na podobny temat.

Zielona Strona to "ekologiczne życie na codzień", czyli 365 rad jak żyć w zgodzie z naturą (przy okazji taniej) na 365 dni w roku. Projekt w toku. :)

Z innych rzeczy: zrobiłam dzisiaj 5 słoików dyni w occie, 5 słoików rzodkiewek w occie i 2 ciasta drożdżowe. Napiszę o tym więcej jutro bo chciałabym sobie troszkę pospać. :)

Tak więc dobranoc.

Poprawka! Kino Luna nadal działa! Tu oświadczenie Maxfilm. Jednak poniedziałki za 5zł nadal będą naszą studencką tradycją. Nie mogę się doczekać, żeby obejrzeć "Boisko bezdomnych"!

Mały ogrodnik.

2008-10-21T13:52:00.003+02:00

W końcu zebrałam się do rozsadzenia zaszczepek, które ze 4 dni moczyły mi się w wodzie. To dopiero początek jesiennej manii ogrodniczej, bo nasza współlokatorka ma w zwyczaju zbierać zaszczepki z róznych miejsc: szkół, klatek schodowych... Roślinom nic się nie dzieje oczywiście, a jej parapet jest cały wypełniony słodkimi maleństwami. Martyna postanowiła zrobić mi miły prezent. :)

Moje słodkości zadomowiłam w obciętych butelkach po Hoop Coli (niezdrowe, ale dobre) i starych świecznikach na pływające świeczki, które dostałam kiedyś w prezencie i nigdy nie chciało mi się bawić w kupowanie tych specjalnych świeczek. A jako doniczki spisują się fantastycznie, szczególnie wdzięcznie wygląda ta po prawo.

Żeby butelki nie wyglądały tak topornie, okręciłam je znalezionym papierem i bibułą i obwiązałam gumką. Ziemia i grysik kosztowały mnie w sumie ze 2 złote, reszta to śmieci.

Ktoś wie w ogóle, jak nazywają się te rośliny? Ja nie mam pojęcia, a chciałabym wiedzieć, czy np. nie będą miały za dużo słońca - mamy okno na południe.

Darmowa zabawa w stylu wskaż i kliknij.

2008-10-19T14:09:00.001+02:00

Jakiś czas temu zainstalowałem ScummVM (Script Creation Utility for Maniac Mansion Virtual Machine). Idea tego projektu jest m.in. dosyć silna multiplatformowość, więc nie ma problemu z odpaleniem tego pod linuksem. Z lenistwa sciągnąłem paczki dla slackware. Ale czym wlaściwie ScummVM jest? Można przeczytać na wikipedii polskiej, choć nie do końca zgodny z rzeczywistością jest ten opis, jeśli chodzi o sprawy techniczne to lepiej poczytać wersję angielską i zwrócić uwagę na ten fragment:

ScummVM is a reimplementation of the part of the software used to interpret the scripting languages such games used to describe the game world rather than emulating the hardware the games ran on; as such, ScummVM allows the games it supports to be played on platforms other than those for which they were originally released.

W każdym razie, dociągnąłem do tego Broken Sword 1 oraz Broken Sword 2 i można było znowu poczuć się jak dziecko. :) Bardzo miło było pogłowić się z Martą nad zagadkami, choć obie gry pozostawiły po sobie niedosyt - sa naprawdę dobre i żal było je przejść do końca.

Idealnie w ten niedosyt wpasował się Broken Sword 2.5 - nieoficjalna gra z serii BS, wydana 28 września przez mindFactory - grupę fanów poprzednich części gry. Jest to jednak osobna aplikacja, wiec trzeba było zaprząc wine'a do roboty. Po paru problemach udało się odpalić grę i wróciliśmy do zabawy. Jeśli chodzi o grafikę to jest tak jak ma być - pełne 2D. Jest troche nowych lokacji, stare sa odświeżone, możemy spotkać starych przyjaciół, jeszcze z Syrii. ;) Historia opowiedziana jest całkiem fajna i przyjemnie się klika. No, nie mogłem napisać, ze słucha opowieści różnych postaci spotkanych w grze, bo jest jeden minus - dialogi są po niemiecku, dostępne są tylko angielskie podpisy.

Jeśli ktoś jeszcze nie grał w te gry, czy w ogóle w "point'n'click" to szczerze polecam, naprawdę świetna rozrywka. No i jak troche poszukać to można znaleźć całkiem dużo gier, które można legalnie odpalić pod ScummVM.

No i parę zrzutów ekranów na zachętę (na przykładzie Mounfaucon łatwo porównać jak zmieniała się grafika na przestrzeni lat:)):

Broken Sword: The Shadow of the Templars:

Broken Sword 2: The Smoking Mirror:

Broken Sword 2.5: The Return of the Templars:

Polecamy wszystkim!

Pasta z brokułów, czyli tytuł na temat. :)

2008-09-20T21:18:00.006+02:00

Składniki:
2 brokuły
1/4 czerwonej cebulki
garść natki pietruszki
pieprz czarny
przyprawa dla wegetarian (niestety nie pamiętam jakiej firmy)
garam masala
sól
oliwa z oliwek

Ugotowaliśmy brokuły w osolonej wodzie. Po ugotowaniu, wywar odlaliśmy do garnka - przyda się do jutrzejszej zupy. :) Brokuły wrzuciliśmy następnie do wysokiego naczynia razem z posiekaną cebulą, natką pietrzuszki, oliwą oraz przyprawami i zmiksowaliśmy na gładką masę. Najlepiej, gdy wszystko jest jeszcze gorące, świetnie później smakuje!

Gotową pastą posmarowaliśmy przekrojone ciabatty, na wierzch położyliśmy sałatę lodową i pokrojonego w plasterki pomidora. Do popicia sok z selera kwaszonego. Pycha, chociaż na sam zapach soku Kuba miał, nie wiedzieć czemu, odruch wymiotny. ;)

Nie znoszę robić zdjęć jedzenia, gdy jest ciemno! Nigdy nie są wystarczająco dobre. :(

Placki ziemniaczane, czyli prosto, ale smacznie.

2008-09-20T18:30:00.002+02:00

Będąc dziś na Szembeku udało nam się znaleźć ze 3 kilogramy ziemniaków. W planach mamy frytki i ziemniaki gotowane na parze ze świetną przyprawą, ale dziś na lunch (tak, lancz) uraczyliśmy się plackami ziemniaczanymi. W sumie ni to nowatorskie, ni to wykwintne, a i nie wiem czy ktoś inny by o takiej prostej potrawie pisał notkę na blogu. Co do samego przepisu to wiadomka - parę obranych i startych ziemniaków (do relatywnego najedzenia się wystarczyło 9), szklanka przesianej przez sitko mąki, pokrojona drobno cebula, odrobina oliwy z oliwek, sól, świeżo zmielony pieprz (freegański, prosto z Finlandii), i co ważne, dużo ziół - tymianku, oregano i bazylii. A do tego obowiązkowo bardzo seksowne dłonie, które wszystko wymieszają. Potem to już każdy wie co i jak - patelnia, rozgrzany olej i książka o Jasonie Bournie do czytania pomiędzy przewracaniem naszych placków. Jeśli chodzi o sos, wypróbowaliśmy dwie opcje - keczup i przecier pomidorowy - obie na maksa smaczne.

A tak w ramach małej reklamy - dziś zainstalowałem sobie, całkiem przypadkowo, nowy dodatek do Firefoksa (ScribeFire),który integruje z przeglądarka bardzo wygodny interfejs do blogowania. No, znalazłem jedną wadę, ale może uda się to jakoś ominąć. To by było na tyle jeśli chodzi o mnie i czekajcie na posta Marty!

Świeżynka, tudzież secik.

2008-09-08T00:24:00.004+02:00

Ostatnio zarobiony byłem, po pachy. Zwłaszcza te seciki kostiumików zblazowanych panienek, które myślą, że zarabiam kokosy i nie mam nic do roboty tylko sprzątać. Pewnego razu jedna zostawiła trochę za dużo. Miałem szczęście, że następnego dnia nie połknął tego odkurzacz, wiec uznałem to za rekompensatę za ten zwyczajny rozp... bałagan. Nietrudno było wymyślić co z tego można zrobić i nietrudno było to zrobić, ale zobaczcie sami:

Co prawda zjeść się tego nie da, a przynajmniej bez bolesnych konsekwencji po jakiś 24 godzinach, ale odkąd rozszerzyliśmy profil naszego bloga to nie muszę się tym przejmować. Nie wiem czy jakiegoś 'jadalnego' posta uda nam się wysmażyć zanim wybierzemy się do Finlandii sprawdzić co tam wyrzucają, ale zawsze możecie sprawdzić. Może pojawi się (wcześniej czy później) jakiś zbiorczy post o wakacyjnym freeganizmie?

W tonacji b-moll.

2008-08-20T18:00:00.002+02:00

Nie ma to jak obiecać sobie codziennie aktualizować bloga przez tydzień, a następnie milczeć przez miesiąc. Powód jest jednak ważny - toczymy wojnę. Z molami.

Wojna była nieoficjalna aż do dzisiaj, gdy znalazłam larwy w przepysznym, organicznym, malinowym roiboos z Green Planet (ja pier@#$&!). Od kiedy to mole żywią się herbatami?! Wcześniej musieliśmy wyrzucić dużo kaszy manny (żegnaj halawo), sezamu, musli... Przejrzeliśmy większość rzeczy, zostawiając herbaty - bo podobno herbat mole nie ruszają (tak mi powiedział Internet), w przeciwieństwie do nas - obydwoje kochamy herbaty i mamy (a raczej mieliśmy...) spory wybór - na każdy nastrój i każdą porę roku. Dzisiejsza niespodzianka była, szczerze mówiąc, kripi.

Samce mola, gdy jakiegoś spotkamy w kuchni, łapiemy i wyrzucamy za balkon. Problemem są samice, które nie latają - trudniej je zauważyć - i larwy, które są po prostu fuj. Czuję się nieco przerażona czytając opowieści o kokonach znajdywanych za lodówką albo za szafkami. Jeszcze bardziej przeraża mnie możliwość przeniesienia problemu do następnego lokum, - przeprowadzka czeka nas w najbliższe wakacje.

Czasami trudno być weganką. Jakieś pomysły?

Dżem pomidorowy i śliwkowy, czyli przygotowania do zimy.

2008-07-29T13:53:00.004+02:00

Uwielbiam dżemy, konfitury, marmolady... najlepiej jeszcze domowej roboty. Do dzisiaj mam półkę konfitury z aronii, robionej z mamą kilka lat temu. W tą sobotę nadarzyła się okazja do powiększenia ilości słoików w piwnicy, bo coś z 17 dojrzałymi pomidorami i kwaśnymi śliwkami zrobić trzeba. Nie wiem, gdzie mogę się zaopatrywać w cukier żelujący za fri, więc w tym przypadku wydałam 5zł z groszami - na 500g trzcinowego cukru żelującego (biały cukier jest fe!).

Dżem z pomidorów

Razem z Kubą umyliśmy i sparzyliśmy pomidory. Następnie obraliśmy i pokroiliśmy w cząstki, wszystko wrzuciliśmy do garnka i na gaz. W którymś internetowym przepisie przeczytałam, żeby pomidory zmiksować, ale tego nie polecam: dżem jest nieco przesłodzony, bo inaczej byłby za rzadki. Pomidory same się rozpadną, a dżem będzie miał fajniejszą konsystencję. Ponieważ posłuchałam się przepisu i je zmiksowałam (na szczęście, nim skończyłam, zauważyłam, że to głupi pomysł był ;)), musiałam wszystko dłużej gotować, aby zredukować ilość wody. Na 10 min przed końcem gotowania wsypałam z 350g cukru żelującego i zwiększyłam ogień. Mieszałam często, ale nie przez cały czas. Na szczęście zgęstniało. :) Gotujące się pomidorki przekładałam do spażonych słoiczków. Smakowo, chociaż nieco przesłodzone, bardzo smaczne. Nie mogę się doczekać zimy. :)

Dżem śliwkowy

To chyba standard i każdy potrafi zrobić: umyć i obrać śliwki, usunąć pestki i pokroić na ćwiartki, wlać odrobinę wody, aby garnek się nie przypalił, wstawić na mały ogień pod przykryciem, po 5 minutach odkryć i gotować na wolnym ogniu przez jakieś 30 minut. Później wystarczy dodać cukier (w moim przypadku resztka żelującego i kilka łyżek zwykłego brązowego) i gotować jeszcze 10 minut. Wyszło smacznie i kwaśno - uwielbiam kwaśne dżemy i konfitury ze śliwek!

Jestem zadowolona z rezultatów, Jakub zresztą tak samo. Jeszcze dwa trzy wypady na Szembeka i będziemy przygotowani na zimę. :)

słoik z tyłu z prawej jest po pasztecie sojowym - napiszę od razu, aby zdementować ewentualne plotki ;)

Wariacja na temat bakłażana nr 2 1/2

2008-07-27T22:57:00.004+02:00

Bardzo chciałam znaleźć na Szembeku wczoraj bakłażana, i udało się. :) Od dawna chciałam również spróbować połączenia bakłażan + śliwki, o czym przypomniała mi cepa w komentarzu do niedawnego posta.

Na wczorajszy obiad ugotowałam więc ryż, a na patelnię wrzuciłam pokrojony w długie paseczki bakłażan, cebulkę w krążkach, a po kilku minutach - śliwki. Posoliłam i doprawiłam imbirem. Nie spodziewałam się, że wyjdzie tak kwaśno - źle dobrałam proporcje i przesadziłam ze śliwkami. Pragnę zaznaczyć w tym momencie wyraźnie, iż nie było niesmaczne, a kwaśność oswoiliśmy na talerzu szczyptą cukru. Wydaje mi się, że na dwie osoby i jednego bakłażana, 4 duże śliwki totalnie wystarczą; dziesięć to, bardzo przepraszam, już przesada. ;)

Uwielbiam te talerze. Wszystko wygląda na nich super apetycznie.

Zdjęcia ostatnio nie wychodzą tak dobrze, jakbym chciała, ale to dlatego, że obiady jadamy, z powodu pracy Kuby, dosyć późno, kiedy światło nie jest najlepsze, żeby nie powiedzieć - sztuczne.

A na kolację tego dnia - mus bananowy!

Freegan madness!

2008-07-27T16:46:00.005+02:00

Ile jest w stanie unieść ameba? Weekend spędzany w Warszawie udowadnia, że całkiem sporo - w sobotę ruszyłam się na utęskniony plac Szembeka (sama, bo Jakub tego dnia odrabiał jałmużnę w sklepie) i przytaszczyłam do domu:

3 papryki
17 pomidorów
4 bakłażany
1 kabaczek
1 cukinia
8 ogórków gruntowych
ćwiartka arbuza
kilka garści bobu
5 pęczków doskonałego szczypiorku
siatka fasolki szparagowej żółtej
2 rzepy
pęczek rzodkiewki
2,5kg śliwek (dwie odmiany)
brokuł
5 ogórki węże
5 marchewek
3 cytryny
grejpfrut
pomarańcza
2 jabłka
pojemnik czereśni
9 moreli
6 ziemniaków
2 kg gruszek
13 bananów

Chce się komuś policzyć, ile to wszystko mogło kosztować? :)

Przy wybieraniu śliwek porozmawiałam sobie z miłymi starszymi paniami, które doradziły mi, jak zrobić smaczny dżem, oraz opowiedziały o tym, że niska renta zmusza je do przychodzenia na targ o tej porze i zbierania jedzenia. Obydwie były bardzo sympatyczne, jednej pomogłam zebrać bób, to podzieliła się ze mną arbuzem. :) Gdy wychodziłam z hali, inny pan zaczepił mnie, dając mi skrzynkę pomidorów, następnie spytał, czy to nie m.in. o mnie nie pisali w Newsweeku. Twierdząca odpowiedź zaowocowała (hihi) trzema cytrynami od jego żony ("no daj dziewczynce!") - dziękuję bardzo, jest gorąco, na lemoniadkę jak znalazł. :) Bardzo mili ludzie, pan wyrażał oczywiście swoje niedowierzanie, ale nie robił tego w sposób złośliwy.

Spostrzeżenie dnia: ludzie, którzy mają mało, chętniej się dzielą.

Taka ilość dnia zmusiła mnie do kombinowania, jak to zjeść przez tydzień, żeby się nie popsuło. Spróbuję codziennie, aż do soboty, wrzucać przepisy/zdjęcia obiadów i kolacji (śniadania jemy raczej typowe - kanapki z pastą z soczewicy/groszku i wszystkim, co się nawinie). Co więcej, udało nam się nieco rzeczy przerobić lub zamrozić - mamy kolejną porcję sorbetu bananowego (nigdy za wiele!), półlitrowy pojemnik szczypioru, zgrabną porcję fasolki i sześć słoiczków dżemu pomidorowego (w planach jeszcze śliwkowy). Na dżem z pomidorów i wczorajszy obiad przepisy wrzucę później.

Najpierw zdjęcie lodówki (nieco niewyraźne, lepszego nie udało mi się zrobić)... Na górze owocki i pomidorki, niżej bakłażany i reszta, owoce, bób, brokuł, a na dole arbuz, więcej owoców, i warzywa. Co się znajduje w szufladach, chyba łatwo zgadnąć ;)

I to, co się do lodówki nie zmieściło:

1/3 śliwek i gruszeczki

banany, ogórki, marchewki, dziwny bakłażan (nie wiem jeszcze, czy to w ogóle zjadliwe :)), włoszczyzna, stygnąca lemoniada, cytrusy

Wybaczcie bałagan, wprowadziliśmy się przecież dopiero niecały miesiąc temu. ;) Mamy za małą lodówkę na nas dwoje, a co gorsza, będziemy ją po wakacjach dzielić jeszcze z dwoma osobami. Węszę armagedon.

Bananowa młodzież, część 2

2008-07-18T13:00:00.001+02:00

Po przeprowadzce na super-ultra-drogą Sadybę brakuje nam nieco obfitości Szembeka. Ok, szczerze mówiąc, bardzo brakuje. Mamy niedaleko jeden bazar, na którym panuje jednak bardzo dziwny klimat, o czym zresztą miał pisać niedługo Kuba. Udało nam się niedawno dorwać dużo ładnych, seksownie przejrzałych bananów, i wyczarowaliśmy z nich koktajl (a raczej mus), sorbet oraz ciasto.

Sorbet był bardzo prosty do przygotowania - te najlepiej wyglądające banany wrzuciliśmy do miski i zmiksowaliśmy na gładką masę z dosłownie kilkoma łyżeczkami cukru. Powinniśmy dodać do tego kilka kropli cytryny, aby sorbet nie ściemniał, ale z braku takowych wstawiliśmy je do zamrażarki bez dodatku kwasku. Świetny dodatek do ciepłych, jesiennych wieczorów i sesji Futuramy.

Koktajl przygotowaliśmy tak samo, zamiast cukru dodając kilka truskawek. Gęsty i pyszny, mleko sojowe wcale nie jest niezbędne do szczęścia. ;)

Ciasto było czystą abstrakcją i improwizacją. Nie wyszło do końca, ponieważ za krótko trzymaliśmy je w piekarniku - powinno piec się przez godzinę w 180 stopniach, podczas gdy my piekliśmy je tylko 40 min.

W jednej misce zmiksowałam banany na gładką masę (robot kuchenny - on, w odróżnieniu od mleka sojowego, JEST niezbędny; najlepszy przyjaciel każdego weganina!). W drugiej wymieszałam szklankę mąki razowej z trzema szklankami białej mąki, obłędną ilością kakao w proszku, sodą oczyszczoną, szczyptą soli i kilkoma łyżkami cukru - nie przepadam za zbyt słodkimi ciastami. Później jednak musiałam dodać więcej mąki, ponieważ nie zadowalała mnie konsystencja ciasta.

Wstawiłam piekarnik na 180 stopni i połączyłam mąkę z bananami. Wyrabiałam ciasto ręką i pod koniec powoli dodawałam olej, w sumie 1/3 szklanki. Zapomniałam wysmarować formę olejem, pewnie dlatego ciasto trochę przywarło, ale zjedliśmy wszystko! Nawet lekko niedopieczone było pyszne i szybko znikło. Cóż, uwielbiamy banany z czekoladą. :)

Wygląda nieco jak powierzchnia obcej planety. :)

Prezenty, prezenty...

2008-06-19T11:03:00.006+02:00

Post zaległy, bo ostatnio wszyscy w wirze obowiązków, spotkań, wywiadów, hi hi. ;) W każdym razie, jakoś w maju nasza znajoma miała urodziny, na początku czerwca urodziny obchodził natomiast Mistrz Jakub. Z tej okazji postanowiłam pokazać, jak łatwo można zrobić komuś przyjemną niespodziankę, nie przyczyniając się zarazem do eksploatacji środowiska.

Ania dostała od nas trójnicę. Miała być co najmniej piątnica, ale wywinięcie jej na prawą stronę okazało się ponad moje możliwości, dlatego po niedużych modyfikacjach skończyła ona (a raczej skończy, bo nie mogę się do tego zabrać) jako aplikacja na czarnym, smutnym swetrze. Wersja 2.0 o zmniejszonej liczbie macek wymagała materiału w formacie A3, czterech guzików, waty oraz nici. Materiał - z lumpeksu, guziki - vintage (modne obecnie słówko), nici natomiast pochodzą jeszcze z czasów mojej podstawówki, kiedy to kolekcjonowałam pismo o hafcie krzyżykowym. Wata, jeśli dobrze pamiętam, znaleziona była w czeluściach łazienki i dawno nie widziała światła dziennego.

Najpierw narysowaliśmy wzór na gazecie, który następnie wycięliśmy. Przymocowaliśmy szpilkami do złożonego na pół materiału i znów nożyczki poszły w ruch. Wycięty podwójnie wzór złożyliśmy prawymi stronami do siebie, ponownie użyliśmy szpilek, a następnie dokładnie zszyliśmy, zostawiając u góry dziurę, aby móc wywinąć maskotę na prawą stronę. Przy wywijaniu macek i wypychaniu materiału, aby nadać mu pożądany kształt przydaje się tępa strona ołówka. Pozostało już tylko przyszycie guzikowych ślepi, wypchanie watą i zszycie niby-ozdobnym ściegiem. Voila! Oto i mroczny, obłędnie patrzący (z zacięciem hipisowskim) potwór z morskiej otchłani:

uprasza się o nie kojarzenie środkowej macki z zewnętrznymi narządami rozrodczymi

Kubuś natomiast dostał słodką zakładkę do książki z rowerem (ponieważ nie mógł się doczekać ostrego koła :) ). Efekt końcowy mi się nie podobał, Kubie natomiast bardzo - ponieważ jednak to ja piszę tego posta, efektu końcowego nie będzie, będą etapy powstawania:

najpierw powstać musi mega-pro projekt

następnie przymiarka materiałów w celu osiągnięcia idealnego ich współgrania

zaczynamy od wyhaftowania kół, następnie rama i łańcuch - dopiero potem można przyszywać resztę

gotowe! (choć, oczywiście, nie skończone)

Jak widać, do uszycia tej zakładki wystarczą resztki resztek materiałów, które w większych rozmiarach wcale nie muszą do siebie pasować.

Jak to naprawdę wyglada + zdobycze jakich nie było.

2008-06-17T00:07:00.007+02:00

Nie wiem, będzie krótko - dziś jestem zajechany jak koń po westernie (taaa... jedność z rowerem i inne pierdoły), nie bardzo mam pomysł co tu pisać, skoro tak na prawdę wystarczyły by dwa zdania i ze dwa zdjęcia. Kolejny post bez przepisu (ale trzymajcie rękę na pulsie, mamy coś w zanadrzu, a i raczej zostaniemy w westernowym klimacie - tylko dla koneserów, he he). Dziś mała retrospekcja dot. zeszłego weekendu, tj 7.06.
Ok, po pierwsze - wielkie dzięki dla Asi i Wojtka - za to, ze nam towarzyszyli, za zdjęcia i przede wszystkim za pomoc, bo tamten weekend był bardzo obfity i sami byśmy nie dali rady. Pozdro szejset!!!!1
Po drugie - tamte "łowy" to była grubsza sprawa - na razie milczymy... no, dla nas może nie za dużo rzeczy, ale pewnie parę osób się ucieszy. Więcej napiszemy jak będą zdjęcia i uda nam się dociągnąć to do końca.
A, strasznie mnie palce świerzbią żeby więcej napisać o planach naszych, bo głowy aż nam pękają od pomysłów, ale może lepiej będzie jak na razie nie będę zapeszał..

courtesy of YoAna Szewczuk

courtesy of a_meba ;)

Oczywiście zachęcam do odwiedzenia obu blogów. :)

Bananowa młodzież, część 2.

2008-06-10T19:23:00.001+02:00

Wyjątkowy, pierwszy i ostatni post bez zdjęcia. O tym, dlaczego - później.
Marmolada z bananów? Dla HatePunxNerdz nie ma nic niemożliwego!

2 kilogramy dojrzałych bananów rozgniatamy w garnku z sokiem z 5-6 dużych cytryn. Dosypujemy dwa opakowania Żelfix 2:1. Wstawiamy na mały ogień i mieszając czekamy aż się zagotuje. Gotujemy parę minut, dosypujemy cukier (robiłem to na oko, trochę mniej niż pół kilograma, ale radzę próbować i dodać odpowiednią dla siebie ilość). Gotujemy jeszcze parę minut, po czym przelewamy do słoików, zakręcamy, stawiamy do góry dnem.

Potem wystarczy tylko poczekać aż nadejdzie zima, wieczorem wyciągnąć słoik ze spiżarni, rozpalić ogień w kominku, posmarować pieczywo marmoladą i delektować się przesmacznymi kanapkami popijanymi gorącą, gorzką kawą zbożową.
Trochę mnie poniosło z tym czekaniem do zimy, bo tak naprawdę marmolada zniknęła bardzo szybko - tak szybko, że nie zdążyliśmy zrobić nawet zdjęć. Ponoć była bardzo smaczna, ale myślę, że tu powinien się wypowiedzieć mój brat, bo on zjadł chyba trzy z sześciu słoików... Obiecujemy, że następne przepisy będą zawsze ze zdjęciami, a jeśli kiedyś zrobimy jeszcze marmoladę z bananów, to na pewno wrzucimy zaległe zdjęcia.

Życie za darmo - artykuł w Newsweeku 24/2008

2008-06-09T09:54:00.003+02:00

Cóż, dyrektor artystyczna chciała zdjęcie z klapą od śmietnika, dyrektor artystyczna dostała zdjęcie z klapą od śmietnika. Szkoda, że nie ukazały się zdjęcia pokazujące ilość wyrzucanego chociażby jedzenia, a zamiast tego same produkty. Poza tym, artykuł jest całkiem ok. Po pierwszym czytaniu nie mam za bardzo do czego się przyczepić. I o weganiźmie napisali. ;)

Strzeżcie się!

2008-05-31T15:04:00.002+02:00

Kupiłam ostatnio nieco resztek, mam maszynę, a niedługo kończy mi się sesja.

Prosta, jednowarstwowa torba.

2008-04-20T03:25:00.006+02:00

Jest 3:26 nad ranem gdy zaczynam pisać tego posta. :-) Uszycie torby zajęło mi w sumie dwa mało intensywne wieczory: pierwszego wieczoru wszystko obmyśliłam, wycięłam i prawie zszyłam, drugiego dokończyłam zszywać i przyszyłam ramiona.

Materiały ( kompletny recykling ;-) ) : zasłona z second handu oraz końcówki taśm z parcianych pasków. Koszt: około 5zł.

Plan, jeśli można to tak górnolotnie oczywiście nazwać:I efekt końcowy:

Co o niej sądzicie? Jest całkiem pakowna, jej szerokość wynosi jakieś 30 cm, wysokość nieco więcej. Jest też całkiem mocna, bo płótno, z którego zrobiona była zasłona, jest dość grube. Ramiona są w dwóch kolorach ponieważ akurat takie miałam resztki taśm.

Edit: Aby uzyskać taki ładny i schludny efekt przy szyciu ręcznym, polecam najpierw spiąć szpilkami wszystkie części razem tak, aby otrzymać torbę wywiniętą na lewą stronę. Przy użyciu wystarczającej ilości szpilek mamy pewność, że wszystko wyjdzie równo i nic nie będzie wystawać. Później zszytą torbę wystarczy wywinąć na prawą stronę.

Piórnik! (część pierwsza)

2008-04-16T12:36:00.000+02:00

Ok, na pomysł wpadłam w nocy po przeczytaniu około 70ciu stron na seminarium; wpadłam na niego nagle i nie dawał mi spokoju, dlatego w ogóle nie poszłam spać, ale warto było! Wrzucam zdjęcia bo jestem bardzo zadowolona, zrobię na pewno jeszcze jeden i od razu napiszę dokładnie, jak go zrobiłam. Zamiast serduszek miały być jaskółki, ale za każdym razem, gdy próbowałam narysować jaskółkę, wychodził mi wieloryb, dlatego postanowiłam pozostać przy serduszkach. ;)

Materiał: dżinsowe nogawki z jakichś starych spodni + kawałek zasłonki kupionej w lumpie, z tego samego materiału mam też wiszącą kieszeń na drobiazgi, którą wrzucę na bloga razem ze zdjęciami i tutorialem za jakiś czas.

Jak Feniks z popiołów odradzamy się.

2008-03-22T15:41:00.002+01:00

Ok, jest pierwsza w nocy, jutro rano mam pociąg do Warszawy, a Marta śpi, więc kadu jest włączone tylko kurtuazyjnie... postanowiłem więc coś zrobić z wolnym czasem i napisze posta, choć początek. Dziś będzie o Linuksie. Darmowy jest, niemalże freegański.

Surfując po necie trafiłem na stronę o następującym adresie: http://www.getgnulinux.org. Jak dla mnie to żadna nowość, ale wygląda całkiem sympatycznie i myślę, że z punktu widzenia kogoś kto o Linuksie tylko słyszał jednym uchem jest całkiem spoko. Na w/w stronie przytoczonych jest parę argumentów dlaczego warto wywalić Windowsa i zainstalować pingwina. Minusem jest mały wachlarz prezentowanych dystrybucji - Ubuntu, Fedora i cos o czym pierwszy raz czytam. Maaaaaaaaało. Z pomocą przychodzi nam http://jakilinux.org. Tu jest tez trochę argumentów, w dodatku po polsku, a wybór dystrybucji naprawdę niezły.

Dlaczego warto? Odpowiedz jest prosta - bo jest lepszy, pod wieloma względami. Trochę nie wiem od czego zacząć i boje się powtarzania tego co napisane jest na powyższych stronach - bo nie taki był cel tej notki. Kiedyś sam używałem Windowsa, dosyć długo, byłem naprawdę przyzwyczajony i przesiadka była nieco bolesna, ale z perspektywy czasu wiem, ze było warto. No, nie zniszczyłem moich danych, ani nic podobnego nie stało się przy przesiadce, jednak trochę trudno było mi to wszystko ogarnąć i czułem się nieco dziwnie przez jakiś czas. Teraz korzystając z produktu m$ czuję się jak bez ręki. Ba, jak bez dwóch. Strasznie mi brakuje np. bash'a + yakuake, amaroka, kadu, k3ba i paru innych.

Generalnie Linuksa nie wykorzystuję jakoś bardzo intensywnie, trochę surfowania, trochę multimediów, jakieś aplikacje netowe, od czasu do czasu muszę napisać jakiś program na uczelnię, więc i nie do końca mam obczajone różne kruczki w temacie Linuksa. Czasami zdarzy mi się jednak posiedzieć nad czymś co jest mi potrzebne, czy po prostu mam ochotę zrobić - szczerze mówiąc nie wiem jak mógłbym w myśl zasady KISS (keep it simple, stupid) zrobić w Windowsie skrypt, który katalogowałby mi moje albumy z muzyką w mp3... no dobra, jak bym poczytał manuala jakiegoś do cmd to pewnie by się dało w miarę prosto, ale z drugiej strony to nie jest najbardziej zaawansowana rzecz jaką zrobiłem, a i cmd bashowi do pięt nie dorasta. No bo jak w Windowsie usunąć wszystkie pliki o rozszerzeniu txt~ z bieżącego katalogu, z czasem modyfikacji większym niż tydzień, a w swojej treści zawierają łańcuch znaków "darmowazupa"? A w Linuksie to jest jedno polecenie...
find . -type f -name "*.txt~" -mtime +7 -exec grep "darmowazupa" '{}' \; -exec rm '{}' \;
Wiem, wiem, xargs ponoć szybsze i powinno się to robić przy użyciu potoków i xargs przy większych listach plików, ale chyba jako przykład może być i tak jak napisałem. :)

Oczywiście tradycję podtrzymujemy i wrzucamy zdjęcia naszych dań.
Tu potrawa przygotowana przez Martę:

A tu przeze mnie:

I jeszcze mały cytat, który uzasadnia dlaczego post o Linuksie znalazł się na naszym blogu:
The Linux philosophy is 'Laugh in the face of danger'. Oops. Wrong One. 'Do it yourself'. Yes, that's it.
Linus Torvalds

P.S. Dokończyłem posta po jakimś miesiącu, wiec nie - nie jadę jutro do Warszawy.

Start ver 2.0

2008-03-22T13:14:00.004+01:00

Prokrastynacja w przypadku prowadzenia bloga nie napotyka żadnych deadlines, które można przekroczyć, dlatego też zanim blog się rozkręcił to praktycznie umarł.

Na szczęście HatePunxNerds przystępuje do reanimacji z nowymi siłami - niczym doktor Frankenstein. Obiecujemy dziesiątki zniszczonych klawiatur od walenia palcami w literki, zdjęcia, które sprawia, ze ślina będzie Wam ciekła hektolitrami, kulinarne wygibasy godne Makłowicza skrzyżowanego z Okrasą i Jackiem Kuroniem, bluźniercze połączenia składników dające w efekcie anielskie smaki i tak dalej... do tego równie dużo niejadalnych rzeczy, coby po wytarciu rąk z popłuczyn po brudnych i nadgniłych owocach/warzywach tez się czymś zając: DIY projekty ubarwiające życie niczym proszek Persil, od małych rzeczy zaczynając, bo, jak to mawiają, we learn as we go.

Jesteście gotowi?

Dyniowe szaleństwo, część pierwsza

2007-11-30T15:56:00.000+01:00

Z pewnego happeningu zwinęliśmy dwie piękne dynie i pierwszą rzeczą, jaką z nich zrobiliśmy, było... przepyszne ciasto! Jak? A tak...

Najpierw obraliśmy dynię ze skóry, później pokroiliśmy w kostkę i ugotowaliśmy z odrobiną wody i 3 łyżkami cukru (brązowego, jakżeby inaczej!). Na ciasto zeszła 1/4 owocu. Dynia gotuje się dość szybko - wystarczy 15 minut na niedużym ogniu i jest już miękka.

Teraz trzeba poczekać chwilę, aż przestygnie, i odmierzyć jej ilość w szklankach. Powinny wyjść co najmniej trzy, najlepiej, gdy będą cztery lub pięć. Niezależnie jednak od tego, wsypujemy do dyni 4 szklanki mąki, szklankę cukru, dolewamy 1/3 szklanki oleju i tyle samo wody. Zanim zaczniemy wszystko dokładnie mieszać, musimy się jeszcze zdecydować, czy bardziej będzie nam smakowało z kardamonem czy cynamonem. Ostrzegam, wybór nie jest łatwy! ;)

Wyrabianie ciasta jest całkiem przyjemne, bo dynia jest miła w dotyku. Powinno mieć lekko lejącą konsystencję - wystarczy dodać nieco więcej wody i/lub oleju. Dobrze wymieszane ciasto wlewamy do formy i pieczemy w rozgrzanym piekarniku przez około godzinę. Temperatura: 180 stopni Celsjusza.

A wygląda mniej więcej tak:

Ps. Tak, wiem: czas umyć piekarnik...

Bananowa młodzież, część 1.

2007-11-10T18:39:00.000+01:00

Jak widać stosunek bananów do reszty owoców i warzyw zebranych na Szembeku był dosyć wysoki. Niby od przybytku głowa nie boli, ale teraz będę musiał zrobić (dziś) ze dwie rzeczy z tych bananów, a jutro razem może i trzecią.
W każdym razie - ostatnio Marta wpadła na pomysł smarowania pieczywa bananem pod dżem. Dziś nieco puściłem wodze fantazji i doprowadziłem ten pomysł do słodkiego ekstremum.
Potrzebujemy: bułki, dojrzałe banany, owoce (świeże lub z puszki), dżem, ewentualnie jeszcze masło orzechowe i cukier (ja użyłem trzcinowego <3).
Przepis jest prosty - smarujemy pieczywo rozgniecionym bananem bezpośrednio lub na masło orzechowe. Na to układamy pokrojone w plastry owoce lub dżem. Ja miałem dżem z czarnej porzeczki, jabłko (posypałem cukrem) i pomarańczę, które zostały z wczorajszej imprezy. Zostałem skutecznie zniszczony.

Karolina Gruszka może ssać mi palce u stóp.

2007-10-29T01:30:00.000+01:00

No więc, zaczynając zdanie niepoprawnie, komiks z lewej powstał z dedykacją dla pewnego niedobrego Radomianina. Przechodząc jednak do sedna...

Drugi raz już zdarzyło nam się znaleźć Całe Mnóstwo Gruszek i wpadliśmy na pomysł wykorzystania ich do ciasta. Cóż, dwa kilo gruszek piechotą nie chodzi (znaczy się, swoją nie, ale naszą piechotą raczej tak bo ktoś je przytaszczyć musiał). Trzeba było zaopatrzyć się jeszcze w mąkę, cynamon (dużo!), olej, drożdże i cukier.

Drożdże rozrobiłam z cukrem i odrobiną ciepłej wody, gdy rosły przesiałam kilo mąki z cynamonem i wymieszałam z kilkoma łyżkami cukru (3-4). Wyrośnięte drożdże złączyłam z mąką, dolałam pół szklanki oleju oraz pół szklanki wody. Urabiałam w męczarniach oburącz, dodając jeszcze drugie tyle wody oraz nieco mniej oleju. Odstawiłam do wyrośnięcia i w oczekiwaniu wstawiłam piekarnik na 180 stopni.

Pulchne ciasto uformowałam w środku blachy zawijając na obrzeżach - dzięki temu owoce nie będą uciekać. Na wierzch ułożyłam umyte wcześniej i pokrojone w plasterki gruszki.

Włożyłam do rozgrzanego piekarnika i piekłam około godziny. Efekt widać na zdjęciu po lewej.

Smakuje tak dobrze, jak wygląda, czego dowodem jest mina modela. ;)

Wariacja na bakłażan numer 485

2007-10-23T00:08:00.000+02:00

Nie chciało mi się zupełnie kanapek na śniadanie, więc usmażyłam sobie to:

Potrzebuję bakłażana i paprykę, w sumie to dwie albo trzy papryki. Do tego olej albo oliwa, przyprawy (klucz do smaku potrawy - cynamon i kurkuma oraz dosłownie szczypta soli).

Po umyciu warzyw i usunięciu gniazd nasiennych z papryk, kroję wszystko w podłużne paski. Rozgrzewam tłuszcz na patelni i wrzucam przyprawy; uwielbiam cynamon, więc zawsze dodaję go całkiem sporo, kurkumy też nie poskąpiłam. Ważne jednak, aby potrawa nie była słona - pozwala to docenić delikatny smak bakłażana. Po około dwóch minutach wrzucam na patelnię paprykę, po kolejnych 2-3 bakłażana. Mieszam wszystko i przykrywam.

Duszę przez około pięć do siedmiu minut, od czasu do czasu mieszając. Gdy bakłażan ma kolor podobny do widocznego na zdjęciu, przekładam wszystko na talerz i wcinam. Świetnie smakuje jako osobne danie, ale sądzę że z ryżem też da radę.

Darmowa zupa w rytmie Looptroop'a.

2007-10-22T00:33:00.000+02:00

Myślę, że przepis na darmową zupę jest dobrym pomysłem na start tego bloga. Bez zbędnego pi... pisania - do garnka wlewamy wodę, tak do 2/3 wysokości. Czekając aż się zagotuje włączamy sobie muzykę - musi to być oczywiście Looptroop. Polecam płytę Modern Day City Symphony. Teraz najważniejsze - musimy streszczać dupę, żeby ze wszystkim zdążyć - kroimy i wrzucamy ziemniaki w rytmie Zombies, potem marchewkę podśpiewując Ambush In The Night, przy Adrenaline Rush zajmujemy się cebulą. Long Arm Of The Law to krótki acz treściwy odpoczynek. Dalej jedziemy tracklistą - pietruszka (korzeń, nie nać), pietruszka (nać, nie korzeń), cykoria, natka selera, brukselka, pieczarki (ja miałem chyba tylko jedną, albo dwie), pomidory. Przy Reclaim The City dorzucamy pęczak, a Modern Day City Symphony zostawiamy sobie na dodanie oleju i przypraw - sól, pieprz i (jeśli chcecie osiągnąć kulinarny orgazm) dużo bazylii.

Zupa musi się trochę pogotować, wiec zarzucamy sobie do odtwarzacza np. From The Wax Cabinet i od tej pory nasza rola ogranicza się do zamieszania w saganie od czasu do czasu. Zupę można wciągnąć gdy skończy się płyta, a my puścimy Fort Europa (wyśmienicie działa na apetyt). The Struggle Continues proponuję słuchać przy poobiedniej drzemce.

Grzebiąc w śmieciach pławimy się w luksusie.

2007-10-21T20:50:00.000+02:00

Elo elo czy dwa zero. HatePunxNerdz zapraszają na nowe wydarzenie kulturalne w światowym Internecie! Napinka sto procent zią! Grzebiemy w śmieciach i gotujemy, mamy tupet się tym chwalić (będą zdjęciówy!), a Robert Makłowicz może nam zrobić gałkę... muszkatołową, oczywiście.

Swoją drogą, właśnie wyzerowaliśmy naleśniki z musem malinowym z 4 łubianek malin. O dziwo, bez posmaku asfaltu. Aha, i smażony z imbirem bakłażan, który - szczerze mówiąc - powoli zaczyna się nam nudzić; co za dużo to niezdrowo, he he.

Si ja lejter aligejter!